بررسی رابطه سبکهای دلبستگی، نارسایی هیجانی و سازگاری اجتماعی دانش آموزان دختر متوسطه دوم شهر ساری

پژوهش حاضر بررسی رابطه بین سبک های دلبستگی، نارسایی هیجانی و سازگاری اجتماعی دانش آموزان دختر متوسطه دوم شهر ساری بوده است. روش پژوهش از نوع همبستگی بوده و جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دختر متوسطه دوم شهر ساری در نیمه سال اول ۱۴۰۲-۱۴۰۳ که تعداد ۲۹۸ نفر به روش تصادفی ساده انتخاب شدند. جهت جمع آوری داده ها از پرسشنامه های استاندارد ۱۵ سوالی سبک های دلبستگی مازن و شیور، ۲۰ سوالی نارسایی هیجانی تورنتو و ۵۵ سوالی سازگاری اجتماعی سینها و سینگ استفاده شد. و پایایی این پرسشنامه با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ برای پرسشنامه سبک های دلبستگی ۰/۸۷، پرسشنامه نارسایی و پرسشنامه سازگاری اجتماعی ۰/۹۰ محاسبه شد که از لحاظ آماری معنادار بود. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از آمار توصیفی نمودار فراوانی درصد (فراوانی) و آمار استنباطی آزمون کولموگروف اسمیرنوف، آزمون همبستگی پیرسون استفاده شد. نتایج نشان داد که بین سبک های دلبستگی، نارسایی هیجانی و سازگاری اجتماعی دانش آموزان رابطه وجود دارد. بین سبک دلبستگی ایمن و سازگاری اجتماعی دانش آموزان رابطه مثبت وجود دارد. بین سبک های دلبستگی اجتنابی، دو سوگرا اضطرابی و سازگاری اجتماعی دانش آموزان رابطه منفی وجود دارد. بین نارسایی هیجانی، ناتوانی در شناسایی احساسات، ناتوانی در توصیف احساسات، سبک تفکر (عینی) و سازگاری اجتماعی دانش آموزان رابطه منفی وجود دارد.

کلیدواژه ها:

سبک های دلبستگی ، نارسایی هیجانی ، سازگاری اجتماعی ، دانش آموزان ، ساری