نقش یادگیری مشارکتی و یادگیری خودراهبر در پیش بینی موفقیت تحصیلی دانش آموزان دختر مقطع ابتدایی شهر اردبیل

پژوهش حاضر با هدف نقش یادگیری مشارکتی و یادگیری خودراهبر در پیش بینی موفقیت تحصیلی دانش آموزان دختر مقطع ابتدایی شهر اردبیل انجام شد. از لحاظ هدف تحقیق حاضر از نوع کاربردی، از لحاظ نوع روش، میدانی می باشد. جامعه آماری تحقیق حاضر را دانش آموزان دختر مقطع ابتدایی شهر اردبیل تشکیل می دادند که تعداد آنها برابر ۲۸۲۰۰ نفر بود. با استفاده از جدول مورگان تعداد نمونه برابر ۳۴۱ نفر بدست آمد که با روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای بر اساس جنسیت انتخاب شدند. برای اندازه گیری متغیرها از پرسشنامه یادگیری مشارکتی چو و باولی (۲۰۰۷)، پرسشنامه یادگیری خودراهبر فیشر و همکاران (۲۰۰۱) و پرسشنامه موفقیت تحصیلی فام و تیلور (۱۹۹۹) نقل از صفاریه و همکاران (۱۴۰۱) استفاده شد. داده ها با نرم افزار SPSS نسخه ۲۸ تحلیل شد و برای تحلیل فرضیه های تحقیق از ضریب رگرسیون استفاده شد. یافته های تحقیق نشان می دهد که یادگیری مشارکتی و یادگیری خودراهبر در پیش بینی موفقیت تحصیلی دانش آموزان نقش مثبت معنی داری دارد. یادگیری مشارکتی (۰/۴۲ به همراه مولفه های پویایی های گروهی ۰/۳۷، انجام کار بر روی پروژه ۰/۲۰ و بازخورد ۰/۱۹) و یادگیری خودراهبر (۰/۴۷ به همراه مولفه های خودمدیریتی ۰/۲۶، تمایل به یادگیری ۰/۳۶ و خود کنترلی ۰/۳۸) تغییرات موفقیت تحصیلی دانش آموزان را پیش بینی می کند.

کلیدواژه ها:

یادگیری مشارکتی ، یادگیری خودراهبر ، موفقیت تحصیلی