نقش فناوری های نوین در گذار از مدیریت سنتی به مدیریت پیشگیرانه زیرساخت های شهری

مقاله حاضر با هدف بررسی نقش بنیادین فناوری های نوین در تحول رویکرد مدیریت زیرساخت های شهری از الگوی سنتی و واکنشی به الگوی پیشگیرانه و آینده نگر تدوین شده است بیان مسئله بر ناکارآمدی روش های مرسوم در مواجهه با فرسودگی خرابی های ناگهانی و تخصیص غیر بهینه منابع در کلان شهرها استوار است این پژوهش با بهره گیری از روش توصیفی-تحلیلی و مطالعه موردی در یکی از مناطق شهری به تحلیل داده های فرضی برگرفته از اسناد بالادستی و آمارهای شاخص پرداخته است مهم ترین نتایج حاکی از آن است که پیاده سازی سامانه های پایش هوشمند، مدل سازی داده محور و تحلیل های پیش بینی کننده می تواند تا بیش از چهل درصد از هزینه های تعمیرات اضطراری بکاهد و طول عمر مفید تاسیسات شهری را به طور چشمگیری افزایش دهد در پایان راهبردهایی عملیاتی مانند ایجاد سامانه جامع مدیریت دارایی های شهری و توانمندسازی نیروی انسانی برای این گذار فناورانه ارائه شده است این مقاله بر ضرورت حرکت از مدیریت مبتنی بر بحران به مدیریت مبتنی بر ریسک در جهت دستیابی به پایداری و تاب آوری شهری تاکید می نماید

کلیدواژه ها:

مدیریت پیشگیرانه زیر ساخت های شهری ، فناوری های نوین شهری ، سنجش از دور ، اینترنت اشیاء ، مدل سازی داده محور ، تاب آوری شهری ، مدیریت دارایی های فیزیکی