تحلیل پایداری الگوی خطرپذیری شبکه معابر منطقه ۳ شهر رشت تحت سناریوهای مختلف وزن دهی به پیامد تصادفات

ارزیابی ایمنی معابر شهری معمولا بر پایه فراوانی تصادفات صورت می گیرد اما نادیده گرفتن شدت پیامدها می تواند منجر به تخصیص غیر بهینه منابع شود. هدف این پژوهش اولویت بندی معابر منطقه ۳ شهر رشت بر اساس شاخص شدت وزنی تصادفات (CSI) و تحلیل پایداری این اولویت بندی تحت سناریوهای مختلف وزن دهی به پیامدها است. در این مطالعه توصیفی-تحلیلی داده های تصادفات ۱۶ معبر اصلی منطقه ۳ رشت شامل تصادفات فوتی، جرحی و خسارتی مورد بررسی قرار گرفت. برای رتبه بندی معابر از شاخص CSI استفاده شد. جهت سنجش اعتبار، نتایج تحلیل حساسیت با تعریف دو سناریوی وزن دهی (سناریوی پایه با ضرایب ۲۰،۵،۱ و سناریوی حساسیت با ضرایب ۳۰،۷،۱) انجام گرفت تا میزان پایداری رتبه بندی معابر بحرانی سنجیده شود. نتایج نشان داد که در سناریوی پایه معابر بلوار مدرس، خیابان شهدا و بلوار خرمشهر به ترتیب بحرانی ترین نقاط شبکه هستند. تحلیل حساسیت مشخص کرد که الگوی خطرپذیری شبکه در برابر تغییر وزن ها بسیار پایدار است به طوری که رتبه ۱۴ معبر از ۱۶ معبر (۸۷.۵%) کاملا ثابت ماند. تنها جابه جایی در رتبه های اول و دوم رخ داد که نشان دهنده تمرکز بیشتر شدت فوتی در خیابان شهدا نسبت به بلوار مدرس است. ثبات بالای رتبه بندی نشان می دهد که شناسایی معابر بحرانی با استفاده از شاخص های وزنی ابزاری قابل اتکا برای مدیریت ایمنی ترافیک در شهر رشت است. پیشنهاد می شود مداخلات مهندسی در خیابان شهدا با تمرکز بر کاهش شدت برخورد و در بلوار مدرس با تمرکز بر مدیریت حجم و تعارضات جریان ترافیک صورت گیرد.

کلیدواژه ها:

ایمنی ، ترافیک ، اولویت بندی معابر ، شاخص شدت تصادفات (CSI) ، تحلیل حساسیت ، پایداری الگو ، شهر رشت