نور در معماری سنتی و مدرن ایران

نور یکی از اساسی ترین و ضروری ترین پدیده ها در زندگی انسان است. نور اولین عنصر در جهان است که با استفاده از رنگ ها روح و طبیعت زنده جهان را برایمان روشن می سازد. به عبارت دیگر نور به عنوان عامل مهمی به شمار می رود که به فضا در معماری معنا می بخشد و به ترکیبات کلی بنا سامان می دهد و باعث ایجاد تمایز مصالح از یکدیگر می شوند و به هر کدام زیبایی و کاربردی خاص را القا می کنند. معماری و نور همانند جسم و روح با یکدیگر رابطه مستقیم، مکمل و به هم پیوسته ای دارند به گونه ای که هر دو در کنار یکدیگر معنا می گیرند و نبود یکی از آن ها در سیستم خلل ایجاد می کند. تاریخ به منظور انتقال ایده ها، اندیشه ها، خلاقیت ها و هنرهای مختلف انسان ها کوشیده اند با الهام از طبیعت و یا بهره گیری از این نعمت خدادادی به نوعی زندگی را برای خود و هم زیستان شان راحت و زیباتر و خوشایندتر نمایند. استفاده از دو عنصر نور و رنگ در بیشتر هنرهای ایرانی از جمله این نعمت ها است که هنرمندان ایرانی قبل و بعد از ظهور اسلام از آن ها به بهترین و کامل ترین شکل ممکن بهره گرفته و صحنه هایی بی بدیل در برگ برگ تاریخ این سرزمین و تمدن جهانی آفریده اند. این پژوهش از نوع کیفی و تحلیلی است که با استفاده از روش تحلیل محتوا و روش تطبیقی انجام می شود. در گام نخست به اهمیت نور در معماری سنتی و مدرن ایرانی و سپس با مطالعه و بررسی دقیق اهمیت نور در معماری به تحلیل جزئیات معماری و مقایسه نور در طراحی معماری سنتی و مدرن ایرانی پرداخته شده است. برای فهم بهتر اطلاعات تاریخی و فرهنگی نیز از منابع معتبر گردآوری و تحلیل شده اند. در نهایت با تلفیق نتایج حاصل از تحلیل داده های تاریخی رابطه همبستگی میان معماری و نور استخراج شده است.

کلیدواژه ها:

نور ، معماری ، طراحی ، سنتی ، مدرن ، ایران