تحلیل و طراحی پوششهای ضدباکتری در مصالح ساختمانی

پس از همه گیری کووید - ۱۹ توجه به سطوح خودتمیز شونده و ضدباکتری در ساختمان ها به ویژه بیمارستان ها، مدارس و دفاتر کار افزایش چشمگیری یافته است. این مقاله به تحلیل و طراحی پوشش های ضدباکتری برای مصالح ساختمانی می پردازد. ابتدا مکانیسم های مختلف ضدباکتریایی شامل تماس فیزیکی، انتشار یون های فلزی و تولید گونه های فعال اکسیژن بررسی می شود؛ سپس مواد موثر مانند اکسید روی (ZnO)، دی اکسید تیتانیوم (TiO۲) و نانوذرات نقره (Ag) معرفی می گردند. در ادامه روش های نوین تثبیت این نانوذرات بر روی سطوح ساختمانی با استفاده از نانولوله های هالوسایت و پوشش های هیبریدی تشریح می شود. نتایج پژوهش های معتبر نشان می دهد که پوشش های هیبریدی مبتنی بر ZnO و h-BN می توانند تا ۹۹٪ از رشد باکتری های گرم منفی مانند اشریشیا کلی و گرم مثبت مانند استافیلوکوکوس اورئوس جلوگیری کنند. در پایان چالش های هزینه، دوام و استانداردسازی این فناوری ها و مسیرهای آینده پژوهش بررسی می گردد.

کلیدواژه ها:

پوشش ضد باکتری ، نانوتکنولوژی ، مصالح ساختمانی ، اکسید روی ، خودتمیز شوندگی