جایگاه شهرداریها در تحقق مدیریت پایدار شهری با تاکید بر قوانین و الزامات کلان شهری ایران

گسترش شهرنشینی و تمرکز جمعیت و فعالیت در کلان شهرها مدیریت شهری را با مسائل پیچیده مالی، کالبدی، زیست محیطی، حمل و نقلی و نهادی مواجه ساخته است. پژوهش حاضر با هدف تبیین جایگاه شهرداریها در تحقق مدیریت پایدار شهری و ارزیابی ظرفیت قوانین و اسناد فرادستی ایران انجام شده است. روش پژوهش توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر مطالعه اسنادی است و در آن قانون اساسی، قانون شهرداری، قانون شوراها، قانون درآمد پایدار، قانون مالیات بر ارزش افزوده، قوانین مدیریت پسماند، هوای پاک، حمل و نقل عمومی و ریلی شهری، مدیریت بحران، نوسازی و بازآفرینی شهری و برنامه هفتم پیشرفت بررسی شده اند. نتایج نشان می دهد که در کنار تنوع، مقررات پراکندگی، صلاحیت ها، محدودیت اختیارات محلی، ضعف ضمانت اجرا و وابستگی مالی، کارآمدی شهرداری ها به ویژه در کلان شهرها محدود می کند. تحقق مدیریت پایدار مستلزم بازنگری قانون شهرداری، استقرار مدیریت یکپارچه کلان شهری، اجرای کامل قوانین درآمدی و زیست محیطی، تقویت نظارت شوراها و توسعه سازوکارهای هماهنگ حمل و نقل، پسماند و تاب آوری شهری است.

کلیدواژه ها:

مدیریت پایدار ، شهری ، شهرداری ، توسعه پایدار ، حکمرانی شهری ، مدیریت یکپارچه شهری ، کلان شهرها ، قوانین شهری ، اسناد فرادستی ، درآمد پایدار ، مشارکت شهروندی ، شهر هوشمند ، توسعه شهری