مدل روابط عمومی بحران محور هوشمند در پروژه های زیرساختی شهری

تحولات سریع فناوری های دیجیتال، گسترش شهرهای هوشمند و افزایش پیچیدگی پروژه های زیرساختی شهری ضرورت بازتعریف نقش روابط عمومی در مدیریت شهری را بیش از پیش آشکار ساخته است. در شرایطی که پروژه های عمرانی و زیرساختی علاوه بر ابعاد فنی، دارای پیامدهای اجتماعی، رسانه ای و ارتباطی گسترده هستند، رویکردهای سنتی روابط عمومی دیگر پاسخگوی نیازهای نوین حکمرانی شهری نیستند. هدف این پژوهش طراحی و ارائه یک مدل آینده پژوهانه برای استقرار روابط عمومی نسل پنجم (۵.۰ PR) مبتنی بر هوش مصنوعی، تحلیل کلان داده ها و مدیریت هوشمند بحران در پروژه های زیرساختی شهرهای هوشمند با تاکید بر شهرداری اصفهان است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی-تحلیلی و آینده پژوهانه بوده و با بهره گیری از مطالعات اسنادی، تحلیل روندهای جهانی و بررسی تجارب نوین مدیریت شهری انجام شده است. مدل پیشنهادی شامل پنج لایه اصلی داده های شهری، هوش مصنوعی، تحلیل احساسات شهروندی، پیش بینی بحران و تصمیم سازی مدیریتی است که با ایجاد یک نظام ارتباطی هوشمند، امکان شناسایی و مدیریت پیشدستانه بحران های ارتباطی را فراهم می کند. همچنین سه سناریوی آینده شامل شهر واکنشی، شهر هوشمند ارتباطی و شهر شناختی برای افق ۱۴۱۵ ترسیم شده است. نتایج پژوهش نشان می دهد استقرار این مدل می تواند موجب افزایش شفافیت، ارتقای اعتماد عمومی، کاهش نارضایتی های اجتماعی، بهبود مشارکت شهروندان، کاهش هزینه های ناشی از بحران های رسانه ای و ارتقای تاب آوری ارتباطی مدیریت شهری شود. در نهایت پژوهش حاضر روابط عمومی نسل پنجم را به عنوان یکی از ارکان اصلی حکمرانی هوشمند شهری معرفی کرده و نقشه راهی برای گذار شهرداری ها از مدیریت ارتباطات سنتی به مدیریت ارتباطات شناختی و پیش بینانه ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

آینده پژوهی ، مدیریت بحران ، شهر هوشمند ، حکمرانی شهری ، تحلیل احساسات ، کلان داده (Big Data) ، ارتباطات بحران محور ، پروژه های زیرساختی شهری ، تاب آوری شهری ، شهرداری اصفهان