طرحواره درمانی بر طرحواره ناسازگار اولیه و استرس ادراک شده در زنان مبتلا به سرطان پستان

سابقه و هدف: سرطان سینه شایع ترین، کشنده ترین و از نظر عاطفی و روانی تاثیرگذارترین سرطان در بین زنان است. سرطان پستان، دومین سرطان شایع در دنیا و اولین علت مرگ ناشی از سرطان در بین زنان است. یکی از عوامل بسیار مهم سرطان پستان عوامل روانشناختی است که در این میان طرحواره به خصوص طرحواره ناسازگار اولیه نقش اساسی را ایفا می کند. از این رو یکی از بهترین روش ها رواندرمانی می باشد. مواد و روش ها: این مطالعه به روش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون با گروه کنترل صورت گرفت. جامعه آماری شامل کلیه زنان مبتلا به سرطان پستان مراجعه کننده به مرکز درمانی در شهر ساری در بهار و تابستان سال ۱۴۰۴ بود که به طور کلی شامل ۱۰۴ نفر می باشد. از میان آنان ۳۰ نفر به شیوه نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند و به طور تصادفی در دو گروه ۱۵ نفره آزمایش و کنترل گمارده شدند و برای بررسی فرضیه های پژوهش از آمار استنباطی تحلیل کوواریانس تک متغیره (ANCOVA) و فرضیه اصلی از آنالیز کوواریانس چندمتغیره (MANCOVA) استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از برنامه نرم افزار آماری SPSS-۲۵ انجام شد. یافته ها: نتایج آزمون نشان می دهد که بین حوزه های طرحواره های ناسازگار اولیه در بیماران مبتلا به سرطان پستان گروه کنترل و میزان حوزه های طرحواره های ناسازگار ۰/۰۵>p آزمایش در بعد از طرحواره درمانی تفاوت معنی داری وجود دارد. طرحواره اولیه در بیماران مبتلا به سرطان پستان گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل بهبود داشته است. همچنین بین استرس ادراک شده گروه کنترل و آزمایش در بعد از طرحواره درمانی تفاوت معنی داری وجود دارد و میزان استرس ۰/۰۵>p ادراک شده مبتلا به سرطان پستان گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل بهبود داشته است. استنتاج: بر طبق نتایج به دست آمده مشخص شد که طرحواره درمانی بر طرحواره ناسازگار اولیه و استرس ادراک شده در بیماران مبتلا به سرطان پستان اثربخش است. بر اساس این نتایج فرضیه اصلی پژوهش حاضر مورد تایید و پذیرش قرار گرفته و باید گفت طرحواره درمانی بر طرحواره ناسازگار اولیه و استرس ادراک شده در بیماران مبتلا به سرطان پستان اثربخش است.

کلیدواژه ها:

طرحواره درمانی ، طرحواره ناسازگار اولیه ، استرس ادراک شده ، سرطان پستان