حسابداری سبز ابزاری برای درونی سازی هزینه های محیطی و تحقق توسعه پایدار

این پژوهش کمی بر پایه مطالعات نظری به بررسی مفهوم و نقش حسابداری محیط زیست در چارچوب پاسخگویی سازمانی و توسعه پایدار می پردازد. حسابداری محیط زیست به عنوان شاخه ای نوین از علم حسابداری ابزاری برای اندازه گیری، ارزیابی و گزارش دهی اثرات زیست محیطی فعالیت های اقتصادی است و می کوشد میان پایداری محیطی و سودآوری اقتصادی ارتباطی منطقی برقرار کند. با وجود اهمیت روزافزون این رویکرد در سطح جهانی هنوز ادغام کامل آن در نظام گزارشگری مالی سنتی مبتنی بر استانداردهایی چون FASB تحقق نیافته است و اغلب شرکت ها اطلاعات زیست محیطی را به صورت اختیاری و با اهداف اعتباری و اطلاع رسانی منتشر می کنند. این حوزه میان رشته ای از طریق محاسبه هزینه های آلودگی، مصرف انرژی و منابع می تواند مبنایی برای طراحی فرآیندهای تولید و محصولات پایدارتر فراهم آورد. اجرای تدریجی حسابداری محیط زیست حتی در سازمان های با منابع محدود با تمرکز بر هزینه های قابل سنجش و تحلیل کیفی داده ها موجب ارتقای عملکرد زیست محیطی می شود؛ نقش حسابداران در این فرایند کلیدی است؛ آنان باید در تدوین استانداردها، تعیین اهداف و ایجاد نظام گزارشگری ملی یکپارچه مشارکت کنند. استقرار این نظام علاوه بر تضمین توسعه پایدار، باعث افزایش اعتماد ذینفعان، بهبود تصویر سازمان و دستیابی به اقتصاد سبز خواهد شد.

کلیدواژه ها:

توسعه پایدار ، حسابداری محیط زیست ، حسابداری مسئولیت اجتماعی ، حسابرسی محیط زیست ، مالیات سبز