بررسی تاثیر هویت حرفه ای بر قصد ترک خدمت با نقش میانجی از خودبیگانگی شغلی و نقش تعدیلگر استقلال شغلی در معلمان مقطع متوسطه دوم شهرستان ساری

هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر هویت حرفه ای بر قصد ترک خدمت با نقش میانجی از خود بیگانگی شغلی و نقش تعدیلگر استقلال شغلی در معلمان مقطع متوسطه دوم شهرستان ساری می باشد. روش این پژوهش کاربردی از نوع توصیفی پیمایشی می باشد. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه معلمان مقطع متوسطه دوم شهرستان ساری به تعداد ۵۹۳ نفر می باشد. منظور نمونه گیری از فرمول کوکران استفاده شد که بر اساس آن ۲۳۴ نفر به شیوه نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شد. ابزار گردآوری اطلاعات پرسشنامه استاندارد لونگو و مورا (۲۰۱۱) و جنکینز و توملینسون (۲۰۱۲)، پرسشنامه استاندارد از خودبیگانگی شغلی صداقتی فرد (۱۳۸۸) و پرسشنامه استاندارد استقلال لیوس و ویس (۲۰۱۶) است. جهت تحلیل داده ها از فنون آمار توصیفی شامل میانگین و انحراف معیار و آمار استنباطی شامل آزمون کلموگروف اسمیرنوف برای بررسی نرمال بودن متغیرها و آزمون مدل معادلات ساختاری استفاده شد. داده ها توسط نرم افزار آماری Smartpls۳ مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. با توجه به نتایج حاصل از این بررسی هویت حرفه ای بر قصد ترک خدمت با نقش میانجی از خودبیگانگی شغلی مورد تایید قرار نگرفت اما تاثیر هویت حرفه ای بر قصد ترک خدمت با توجه به نقش تعدیلگر استقلال شغلی مورد تایید قرار گرفت. همچنین تاثیر هویت حرفه ای و از خودبیگانگی شغلی بر قصد ترک خدمت و تاثیر هویت حرفه ای بر از خود بیگانگی شغلی معلمان مورد تایید قرار گرفت.

کلیدواژه ها:

هویت حرفه ای ، قصد ترک خدمت ، از خود بیگانگی شغلی ، استقلال شغلی