مواد مخدر در تراوزی فقه اسلامی: از تخریب فردی تا فروپاشی اجتماعی
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 9
فایل این مقاله در 16 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
HSLCONF18_203
تاریخ نمایه سازی: 22 مهر 1405
چکیده مقاله:
مواد مخدر از جمله پدیده های ویرانگر و پیچیده ای هستند که در عصر حاضر به یکی از جدی ترین تهدیدهای فردی، اجتماعی و دینی در جوامع اسلامی تبدیل شده اند. گسترش مصرف و اعتیاد به مواد مخدر، صرفا یک معضل بهداشتی یا روانی نیست، بلکه پدیده ای چندبعدی با پیامدهای عمیق اعتقادی، اخلاقی، اقتصادی و اجتماعی است که بنیان های فرد و جامعه را به صورت تدریجی تضعیف می کند. ازاین رو، بررسی این پدیده از منظر فقه اسلامی، به عنوان نظامی جامع و ناظر بر سعادت دنیوی و اخروی انسان، ضرورتی علمی و اجتماعی به شمار می رود. این مقاله با رویکردی توصیفی تحلیلی، به واکاوی جایگاه مواد مخدر در ترازوی فقه اسلامی پرداخته و تلاش می کند سیر اضرار ناشی از آن را از سطح تخریب فردی تا مرحله فروپاشی اجتماعی تبیین نماید. بر پایه آموزه های قرآن کریم و سنت نبوی، حفظ عقل، نفس، دین، مال و نسل به عنوان مقاصد بنیادین شریعت اسلامی شناخته می شوند و هر عاملی که این مقاصد را به مخاطره اندازد، از منظر شرع مردود و ممنوع است. مصرف مواد مخدر، به دلیل تاثیر مستقیم بر زوال عقل، اختلال در اراده و سلب قدرت تشخیص، مصداق روشن اضرار به عقل و نفس انسان تلقی می شود و از همین رو، فقیهان آن را در قلمرو محرمات شرعی قرار داده اند. یافته های این پژوهش نشان می دهد که اعتیاد به مواد مخدر، افزون بر آسیب های جسمی و روانی، موجب تضعیف ایمان، سستی در التزام به واجبات دینی همچون نماز، روزه و سایر فرایض شرعی، و زمینه ساز ارتکاب محرمات اخلاقی و اجتماعی می گردد. در سطح اجتماعی نیز، گسترش مصرف مواد مخدر به ازهم گسیختگی روابط خانوادگی، افزایش جرایم، اتلاف منابع اقتصادی، کاهش بهره وری اجتماعی و تزلزل نظم اخلاقی جامعه می انجامد؛ اموری که همگی با اهداف شریعت اسلامی در تعارض آشکار قرار دارند. بر اساس نتایج این مقاله، مبارزه با مواد مخدر صرفا یک اقدام پیشگیرانه یا درمانی نیست، بلکه از منظر فقه اسلامی، تکلیفی شرعی و مسئولیتی همگانی است که دولت ها، نهادهای اجتماعی و آحاد امت اسلامی در قبال آن مسئولیت مستقیم دارند. بدین سان، مواجهه با این پدیده شوم، نیازمند نگاهی جامع، فقه محور و مبتنی بر مقاصد شریعت است تا از تخریب فردی جلوگیری کرده و مانع فروپاشی اجتماعی گردد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
بسم الله آخندزاده
دانشجوی کارشناسی ارشد اصول و فقه اسلامی، جامعه المصطفی العالمیه - گرگان - ایران.
نورالله بصیرت
استاد دانشکده شرعیات دانشگاه خصوصی پیام - کابل - افغانستان.