بررسی نقش رهبری تحول آفرین در اصلاح برنامه های درسی دانشگاهی

در دهه های اخیر نظام آموزش عالی به علت رویارویی با رشد فناوری، تغییرات وسیع اقتصادی و فرهنگی و نیز تامین نیازهای جامعه با موضوعات اساسی روبه رو شده است. یکی از این مسائل برنامه درسی است که باید در آن تحول صورت گیرد. هدف این پژوهش بررسی نقش رهبری تحول آفرین در اصلاح برنامه های درسی دانشگاهی بود. این پژوهش از نوع تحقیقات بنیادی نظری بود که با استفاده از روش تحلیل اسنادی و با استفاده از منابع و اسنادی که در زمینه برنامه درسی، آموزش عالی و رهبری تحول آفرین بود مورد بررسی قرار گرفت. در این تحقیق از روش کتابخانه ای برای گردآوری اطلاعات استفاده شد که در این روش با استفاده از کتاب ها و مقالات علمی به بحث نظری و جمع آوری اطلاعات پرداخته شد. نتایج نشان داد که رهبری تحول آفرین در اصلاح برنامه های درسی دانشگاهی، به جای تکیه بر بخشنامه های اداری، بر تغییر در باورها و نگرش اساتید تمرکز دارد. رهبر با ایجاد پارادایم تغییر، مدیریت ترس از تغییر و ایجاد یک چشم انداز مشترک، اصلاحات را از یک الزام بیرونی به یک تعهد درونی و داوطلبانه تبدیل می کند که منجر به افزایش حس مالکیت و پایداری اصلاحات می شود. این تاثیرگذاری از طریق چهار مولفه اصلی نفوذ آرمانی (انتقال انگیزه اساتید از اجبار به رضایت درونی)، انگیزش الهام بخش (تبدیل تغییر به یک رسالت علمی و حرفه ای)، تحریک ذهنی (ایجاد فضای امن برای پرسشگری و نوآوری) و ملاحظات فردی (حمایت از رشد و توانمندی فردی اساتید) انجام می شود.

کلیدواژه ها:

آموزش عالی ، برنامه درسی ، رهبری تحول آفرین