اثربخشی درمانی فراهیجانی والدمحور بر تکانشگری و پرخاشگری دانش آموزان مضطرب مقطع ابتدایی

ترکیب رویکردهای آموزشی و درمانی مختلف در جلوگیری از تحمیل هزینه های درمانی زیاد و اتلاف وقت، به دلیل گستردگی علائم ثانویه در اختلالات رفتاری کودکان می تواند زمینه ساز جلوگیری از بروز و شدت یافتن اختلالات گردد. در این راستا پژوهش حاضر با هدف بررسی درمان فراهیجان والدمحور بر پرخاشگری و تکانشگری دانش آموزان مضطرب مقطع ابتدایی انجام شد. پژوهش حاضر یک مطالعه نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون - پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه ی آماری شامل کلیه دانش آموزان دختر مضطرب مشغول به تحصیل در مدارس ابتدایی شهرستان تنکابن در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵ بود، که ۳۰ نفر از دانش آموزان دارای تشخیص اختلال اضطراب براساس پرونده پزشکی و تایید روان پزشک، به شیوه نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. دانش آموزان به صورت تصادفی در دو گروه ۱۵ نفره آزمایش و گواه گمارش شدند، سپس برای دانش آموزان گروه آزمایش، ۷ جلسه ی ۴۵ دقیقه ای مداخله والدمحور مبتنی بر فلسفه فراهیجانی گاتمن(۱۹۹۶) اجرا شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از طرح تحلیل کواریانس تک و چندمتغیره استفاده شد. نتایج پژوهش حاضر نشان داد درمان فراهیجان والدمحور بر پرخاشگری و تکانشگری دانش آموزان مضطرب موثر بوده است(۰.۰۰۱>p). یافته های فوق دارای نتایج کاربردی برای سازمان ها، مراکز درمانی و خدمات روان شناختی است.

کلیدواژه ها:

درمانی فراهیجانی والدمحور ، تکانشگری ، پرخاشگری ، مضطرب