راهبردهایی برای تقویت عملکرد حافظه در سالمندان مبتلا به آلزایمر

امروزه جامعه به سمت پیری جمعیت پیش می رود. سالمندی به دورانی از زندگی انسان اطلاق می شود که قوای جسمی او ضعیف و ناتوان می گردد. به موازات ورود به دوران کهنسالی، به طور طبیعی ظرفیت روانی انسان نیز کاهش می یابد. سالمندی یکی از عوامل خطرساز برای برخی بیماری ها و اختلال ها از جمله اختلال های شناختی مانند آلزایمر و دمانس می باشد. بیماری آلزایمر یک بیماری تخریب کننده سلول های عصبی می باشد که با زوال حافظه کوتاه مدت شروع شده و با پیشرفت، آن بیماران گرفتار اعمال غیرارادی و غیرمنطقی می شوند. از آنجایی که مهم ترین عامل موثر در ابتلا به آن جهش ژن های مشخصی در مغز است، هیچ راه شناخته شده و قطعی برای پیشگیری از آلزایمر وجود ندارد. روش تحقیق تجزیه و تحلیل کتابخانه ای - مروری است که به شیوه توصیفی انجام گرفته است. بعد از مقالات، کتب، اسناد و پایگاه های الکترونیکی معتبر در این زمینه، یافته ها حاکی از آن است که حافظه یکی از فرایندهای عالی شناختی است که با ادراک، توجه و تفکر ارتباط دارد و بیماران آلزایمری در اجراکننده مرکزی حافظه فعال خود دچار اشکال می باشند. با راهبردهایی از قبیل رهنمودهای طراحی باغ، شفابخش برنامه توانبخشی شناختی، تمرینات هوازی و تحریک الکتریکی فراجمجمه ای به تقویت حافظه در سالمندان مبتلا به بیماری آلزایمر و پیشگیری از گسترش آن در افراد مبتلا به آلزایمر خفیف استفاده کرد.

کلیدواژه ها:

آلزایمر ، اختلال ، شناختی ، عملکرد حافظه ، سالمندان