نقش رهبری همدلانه در کاهش تنیدگی شغلی و ارتقای تعلق مدرسه ای معلمان

هدف از پژوهش حاضر بررسی نقش رهبری همدلانه مدیران مدارس در کاهش تنیدگی شغلی و ارتقای تعلق مدرسه ای معلمان مقطع ابتدایی ناحیه جنوب شرق تهران بود. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی - پیمایشی از نوع همبستگی است. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه معلمان مقطع ابتدایی ناحیه جنوب شرق تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵ به تعداد ۲۹۰۰ نفر بود که بر اساس فرمول کوکران حجم نمونه ۳۴۰ نفر تعیین و با استفاده از روش نمونه گیری طبقه ای متناسب با جنسیت و سپس نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه رهبری همدلانه (EQ) مشتمل بر ۲۸ گویه در سه بعد همدلی، همدلی شناختی، همدلی عاطفی و همدلی اجتماعی، پرسشنامه تعلق به مدرسه شامل ۲۷ گویه و پرسشنامه تنیدگی شغلی کاهن و همکاران (۱۹۶۴) شامل ۱۵ گویه بود. روایی ابزارها بر اساس مطالعات پیشین مورد تایید قرار داشت و پایایی آنها نیز با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ در سطح مطلوب ارزیابی شد. تجزیه و تحلیل داده ها با بهره گیری از نرم افزار SPSS نسخه ۲۵ و با استفاده از آمار توصیفی و آمار استنباطی شامل آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه انجام گرفت. یافته های پژوهش نشان داد بین رهبری همدلانه مدیران مدارس و تعلق مدرسه ای معلمان رابطه مثبت و معنادار و بین رهبری همدلانه و تنیدگی شغلی رابطه منفی و معنادار وجود دارد. در میان ابعاد رهبری همدلانه بعد همدلی شناختی تاثیر منفی و معناداری بر تنیدگی شغلی داشت، در حالی که همدلی عاطفی نقش مثبت و معناداری در پیش بینی تعلق مدرسه ای ایفا نمود.

کلیدواژه ها:

رهبری ، همدلانه ، همدلی شناختی ، همدلی عاطفی ، همدلی اجتماعی ، تنیدگی شغلی ، تعلق مدرسه ای ، معلمان ابتدایی ، مدیران مدارس