فرا تحلیل مروری نقش اخلاق در روان درمانی دیجیتال: واکاوی مرزهای مداخله انسان و هوش مصنوعی در سلامت روان
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 11
فایل این مقاله در 14 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
AICNF04_098
تاریخ نمایه سازی: 19 مهر 1405
چکیده مقاله:
با تسریع دیجیتالی شدن خدمات سلامت روان، روان درمانی دیجیتال به یک حوزه محوری در مراقبت های بهداشتی مدرن تبدیل شده است. این تحول، که با ظهور و یکپارچه سازی فزاینده هوش مصنوعی (AI) قدرت گرفته، فرصت های بی سابقه ای برای دسترسی پذیری، شخصی سازی و کارایی درمان ها فراهم آورده است. با این حال، این پیشرفت ها چالش های اخلاقی پیچیده و جدیدی را در مرز تعامل انسان و ماشین به وجود آورده اند که نیازمند واکاوی عمیق و تدوین چارچوب های راهنما است. مقاله حاضر یک مطالعه توصیفی-تحلیلی و مروری است که با هدف فرا تحلیل نقش اخلاق در روان درمانی دیجیتال و بررسی مرزهای مداخله انسان و هوش مصنوعی انجام شده است. در این راستا، با استفاده از روش شناسی مرور نظام مند، ادبیات پژوهشی شش سال اخیر داخلی (۱۳۹۸-۱۴۰۴) و هفت سال اخیر خارجی (۲۰۱۹-۲۰۲۶) در پایگاه های اطلاعاتی معتبر مورد جستجو و تحلیل قرار گرفت. مبانی نظری تحقیق بر پایه اصول بنیادین اخلاق پزشکی (احترام به استقلال، سودرسانی، عدم ضرررسانی، و عدالت) و نظریه های نوظهور در حوزه اخلاق دیجیتال و هوش مصنوعی استوار است. یافته ها نشان می دهد که مسائل مربوط به حریم خصوصی و امنیت داده ها، رضایت آگاهانه در عصر الگوریتم ها، سوگیری الگوریتمی و عدالت در دسترسی، شفافیت و توضیح پذیری (XAI) مدل های هوش مصنوعی، و ماهیت اتحاد درمانی در تعامل با عامل های غیرانسانی، مهم ترین دغدغه های اخلاقی در این حوزه هستند. تحلیل ها حاکی از آن است که مرز بین مداخله انسان و هوش مصنوعی سیال بوده و نیازمند یک مدل ترکیبی (Hybrid Model) است که در آن، هوش مصنوعی به عنوان ابزار تقویت کننده درمانگر انسانی عمل می کند، نه جایگزین آن. این مقاله ضمن شناسایی شکاف های پژوهشی موجود، مانند کمبود مطالعات طولی در مورد اثربخشی و پیامدهای اخلاقی بلندمدت و نیاز به چارچوب های فرهنگی-بومی، پیشنهاداتی کاربردی برای درمانگران، توسعه دهندگان فناوری، سیاست گذاران نظام سلامت و پژوهشگران آینده ارائه می دهد. نتیجه گیری نهایی بر ضرورت ایجاد یک گفتمان بین رشته ای مستمر برای تدوین دستورالعمل های اخلاقی پویا و انسان محور تاکید می ورزد تا اطمینان حاصل شود که آینده سلامت روان دیجیتال، در خدمت بهزیستی انسان و ارزش های اخلاقی بنیادین باقی می ماند.
کلیدواژه ها:
روان درمانی دیجیتال ، اخلاق هوش مصنوعی ، سلامت روان ، مرز انسان و ماشین ، چالش های اخلاقی ، اتحاد درمانی ، حریم خصوصی داده ها
نویسندگان
نجمه باقری سیرایی
گروه مشاوره، واحد تنکابن، دانشگاه آزاد اسلامی، مازندران، ایران
محمد مهدی صلاح
گروه روانشناسی، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی، فارس، ایران