تاثیر هوش مصنوعی ادراک شده در محیط کار بر عملکرد کارکنان با نقش تعدیل گر اعتماد سازمانی در استانداری مازندران

هدف از پژوهش حاضر، بررسی و تبیین تاثیر هوش مصنوعی ادراک شده در محیط کار بر عملکرد شغلی کارکنان با توجه به نقش تعدیل کننده اعتماد سازمانی در استانداری مازندران است. با ورود شتابان فناوری های نوین و سیستم های هوشمند به عرصه حکمرانی و مدیریت دولتی، ادراک کارمندان از نقشی که این ابزارها در فرآیندهای کاری ایفا می کنند، به یکی از پیش برنده های کلیدی رفتار سازمانی تبدیل شده است. استانداری مازندران به عنوان عالی ترین نهاد حاکمیتی و ستادی استان، نیازمند ارتقای مداوم بهره وری و عملکرد پویای نیروی انسانی خود در مواجهه با این دگرگونی های دیجیتال است. روش تحقیق این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر ماهیت و روش، توصیفی از نوع همبستگی و مبتنی بر مدل سازی معادلات ساختاری است. جامعه آماری پژوهش را کلیه کارشناسان و مدیران شاغل در استانداری مازندران تشکیل می دهند که با توجه به فرمول کوکران، نمونه آماری برابر با ۱۱۹ نفر به روش تصادفی طبقه ای متناسب با حجم جامعه مبنای تحلیل قرار می گیرد. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه های استاندارد هوش مصنوعی ادراک شده در محیط کار، عملکرد کارکنان و اعتماد سازمانی است که ویژگی های روایی و پایایی آن ها با آزمون های مقتضی احراز می گردد. برای تجزیه و تحلیل داده ها، از روش های آمار استنباطی پیشرفته در محیط نرم افزارهای مراجع ساختاری استفاده می شود. نتایج تفسیری این پژوهش می تواند دیدگاه های عمیقی را در خصوص چگونگی مدیریت ادراکات فناورانه کارکنان و تحکیم پایه های اعتماد سازمانی جهت بهینه سازی عملکرد اداری در بستر تحولات دیجیتال بخش دولتی ارائه دهد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ادراک شده ، محیط کار ، عملکرد کارکنان ، اعتماد سازمانی