واکاوی تطبیقی روش صابریان در بهینه سازی پویا و تطبیقی باندلینگ در برابر ربات های خودمختار هوش مصنوعی در کارآمدی فروش مویرگی: یک ارزیابی تجربی و الگوریتمی

تحول دیجیتال در سامانه های توزیع مویرگی و بازاریابی مدرن، سازمان ها را میان دو رویکرد بنیادین قرار داده است: اتکا به هوش مصنوعی زاینده و ربات های خودمختار عمومی جهت هدایت نیروی فروش، یا پیاده سازی متدولوژی های الگوریتمی ساختاریافته نظیر روش صابریان مبتنی بر گریدبندی تطبیقی مشتری و بهینه سازی سبد محصول (باندل). هدف این پژوهش، ارزیابی تطبیقی و سنجش مزیت نسبی روش صابریان در مقایسه با استقرار صرف دستیاران و ربات های هوش مصنوعی خودمختار در ارتقای بهره وری فروش، بیشینه سازی ارزش دوره عمر مشتری و تعادل سبد کالایی است. جامعه آماری پژوهش شامل شبکه فروش و توزیع صنعت غذا و دارو بوده و روش شناسی بر پایه داده کاوی، تحلیل عملکرد عینی کارورزان، آزمون های مقایسه ای دانکن و رگرسیون چندمتغیره استوار است. یافته ها نشان می دهد که اگرچه ربات های هوش مصنوعی به تنهایی موجب تسهیل فرآیند مسیریابی و ویزیت می شوند، اما به دلیل فقدان معماری مقید چندهدفه، در تعادل سود ناخالص و ماندگاری بلندمدت مشتری بهینه عمل نمی کنند؛ در حالی که ادغام روش صابریان به عنوان مغز محاسباتی درون ربات های فروش، سودآوری سبدها را تا ۲۳.۴ درصد افزایش و انحراف از تارگت های تعدادی/ریالی را به طور معناداری کاهش داده است.

کلیدواژه ها:

تحول دیجیتال ، توزیع مویرگی ، بازاریابی مدرن ، هوش مصنوعی زاینده ، ربات های خودمختار ، روش صابریان ، باندلینگ پویا ، بهره وری نیروی فروش ، ارزش دوره عمر مشتری ، سودآوری سبد کالا