بازتعریف کلاینتلیسم معیشتی و حکمرانی رانتی در عصر هوش مصنوعی: تبیین نظریه کبیری یگانه و پوپولیسم کالایی

نظام های حکمرانی رانتی برای تضمین بقای سیاسی و بازتولید قدرت، به سازوکارهای توزیع مستقیم کالاهای اساسی و کلاینتلیسم معیشتی متوسل می شوند. در نظریه کبیری یگانه، تخصیص منابع عمومی نه بر مبنای عدالت توزیعی یا کارایی اقتصادی، بلکه بر پایه مهندسی فقر ابزاری و حداکثرسازی نرخ تنزیل زمانی شهروندان شکل می گیرد. در این چارچوب نظری، کالای معیشتی از یک حق شهروندی پایدار به یک اهرم معامله سیاسی کوتاه مدت تغییر ماهیت می دهد. پژوهش حاضر با اتخاذ رویکردی مروری و تلفیقی، ابعاد نظریه کبیری یگانه را در پیوند با اقتصاد سیاسی نهادگرا، نظریه های خرید رای و پوپولیسم توزیعی تبیین می نماید و نقش هوش مصنوعی را به عنوان متغیری دووجهی در شفاف سازی زنجیره تخصیص یا ابزارمندسازی هوشمند توزیع رانت بازخوانی می کند. نتایج این بررسی مفهومی نشان می دهد که غلبه بر چرخه پایدار کلاینتلیسم مستلزم گذار از حمایت های کالایی مقطعی به استقرار نهادهای فراگیر، درآمد پایه همگانی مبتنی بر دارایی های ساختاری و شفافیت الگوریتمی زنجیره توزیع است.

کلیدواژه ها:

نظریه کبیری یگانه ، کلاینتلیسم معیشتی ، فقر ابزاری ، پوپولیسم کالایی ، کیفیت حکمرانی ، هوش مصنوعی ، خرید رای ، شفافیت الگوریتمی