نظریه بانکداری استقرایی خودتکاملی صادقی (SEEB): شبیه سازی پیش دستانه رفتار مالی، یادگیری فدرال و خلق ارزش آینده محور در اکوسیستم فین تک

پارادایم های متداول بانکداری نوین حتی در بستر نئوبانک ها، مبتنی بر نگرش «گذشته نگر و واکنشی (Reactive & Historical-data driven)» هستند؛ بدین معنا که محصولات اعتباری صرفا پس از ثبت تقاضا یا وقوع کسری نقدینگی بر اساس سوابق تراکنشی عرضه می شوند. هدف این مقاله، معرفی و صورتبندی «نظریه بانکداری استقرایی خودتکاملی صادقی» (Sadeghi’s Evolutionary Empathic Banking - SEEB) است. این نظریه یک معماری پارادایمی نوین است که در آن، کارگزاران هوش مصنوعی توزیع شده با استفاده از دوقلوهای دیجیتال مالی (FDTs)، رفتار مالی آینده کارآفرین را شبیه سازی و پیش تجربه کرده و سرمایه و بسته های بهینه سازی شده را پیش از درک یا درخواست فعالانه مشتری، به شکلی همدلانه و خودتکامل گر به وی عرضه می دارند. روش شناسی: این پژوهش از نوع نظری مفهومی (Conceptual & Theory-Building) است که از سنتز دیالکتیکی نظریه قابلیت های پویا (Teece)، یادگیری فدرال حافظ حریم خصوصی، سیستم های چندعاملی (Multi-Agent Systems) و مالیه رفتاری بهره می گیرد. یافته ها: نظریه صادقی نشان می دهد که گذار از داده های ایستا به «پیش تجربه سازی زمان آینده» از طریق یک فرایند حلقه بسته چهارگانه شامل: حس گری نامتمرکز لبه ای، شبیه سازی سناریویی در دوقلوی دیجیتال، مداخله همدلانه از طریق بهینه سازی پویا و مشتری محور بسته های ارزش، و تکامل الگوریتمی تقویتی تحقق می یابد. اصالت و ارزش افزوده علمی: این پژوهش برای نخستین بار مفهوم «استقراء از آینده شبیه سازی شده» را جایگزین «استنتاج از گذشته مالی» نموده و با فرمول بندی تعادل دینامیک ارزش، راهنمای نوینی برای معماری نئوبانک های نسل پنجم ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

نظریه بانکداری صادقی ، بانکداری استقرایی خودتکاملی ، دوقلوی دیجیتال مالی ، هوش مصنوعی همدلانه ، یادگیری فدرال ، بهینه سازی پویای بسته های خدمات مالی