کاربرد هوش مصنوعی و یادگیری ماشین در پیش بینی ماندگاری و فساد مواد غذایی

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 18

فایل این مقاله در 9 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

AGRICULTURE10_057

تاریخ نمایه سازی: 4 مهر 1405

چکیده مقاله:

ماندگاری و فساد مواد غذایی از عوامل اساسی در تضمین ایمنی، کیفیت و کاهش ضایعات غذایی محسوب می شوند. روش های سنتی تعیین ماندگاری اگرچه دقیق هستند اما زمان بر، پرهزینه و عمدتا مخرب اند. در سال های اخیر هوش مصنوعی و یادگیری ماشین به عنوان رویکردهای نوین برای پیش بینی ماندگاری و تشخیص زودهنگام فساد مورد توجه گسترده قرار گرفته اند. این فناوری ها با تحلیل داده های شیمیایی، میکروبی، فیزیکی و اطلاعات حسگرها، الگوهای پیچیده مرتبط با فساد را شناسایی می کنند. الگوریتم هایی مانند شبکه های عصبی، SVM و درخت تصمیم عملکرد موفقی در مدل سازی عمر ماندگاری و طبقه بندی وضعیت فساد نشان داده اند. ترکیب هوش مصنوعی با فناوری هایی نظیر بینی الکترونیکی و تصویر برداری پیشرفته نیز دقت و سرعت تشخیص را افزایش داده است. با وجود چالش هایی مانند نیاز به داده های بزرگ و هزینه تجهیزات، کاربرد این فناوری ها چشم انداز امیدبخشی برای بهبود مدیریت کیفیت و کاهش ضایعات در صنایع غذایی ارائه می دهد. رشد جمعیت جهان و افزایش تقاضا برای مواد غذایی ایمن این نیاز را تشدید کرده است. روش های سنتی ارزیابی ماندگاری زمان بر و وابسته به آزمون های آزمایشگاهی مخرب هستند. هوش مصنوعی با استفاده از داده های حسگرها، تصاویر و ویژگی های فیزیکی الگوهای پنهان مرتبط با فساد را شناسایی می کند. الگوریتم های یادگیری عمیق نیز در این حوزه کاربرد یافته اند. یکپارچه سازی داده های زنجیره سرد و شرایط نگهداری دقت مدل های پیش بینی را افزایش می دهد. به کارگیری این فناوری ها موجب کاهش ضایعات غذایی و افزایش ایمنی مصرف کننده می شود. این رویکرد به تولیدکنندگان در تصمیم گیری سریع تر کمک می کند. چالش هایی مانند کمبود داده های استاندارد و نیاز به تفسیرپذیری مدل ها همچنان وجود دارد. توسعه مدل های قابل اعتماد و قابل توضیح برای کاربردهای صنعتی ضروری است. نتایج مطالعات نشان می دهد ترکیب حسگرهای هوشمند با الگوریتم های یادگیری ماشین رویکردی موثر برای پایش کیفیت است. هوش مصنوعی ظرفیت بالایی برای تحول در پیش بینی ماندگاری و کنترل فساد دارد. این فناوری ها به بهبود پایداری سیستم های غذایی کمک می کنند. سرمایه گذاری در پژوهش های میان رشته ای در این حوزه اهمیت ویژه ای دارد. در نهایت استفاده هوشمندانه از این فناوری ها به ارتقای کیفیت، ایمنی و بهره وری منجر می شود.

نویسندگان

آسیه حسن زاده

استادیار گروه علوم و مهندسی صنایع غذایی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم پزشکی تهران

آریان علی یاری

دانشجو کارشناسی علوم و مهندسی صنایع غذایی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم پزشکی تهران

علی اصغر باباخانی سنگری

دانش آموخته کارشناسی علوم و مهندسی صنایع غذایی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم پزشکی تهران