ارزیابی ریسک سرطانی و غیر سرطانی ناشی از مصرف لوبیا چیتی آلوده به کلرو دی بنزو دی اکسین (CDDs) در محدوده شهرک صنعتی خمین

حبوبات به عنوان یک منبع غنی از پروتئین گیاهی، فیبر، ویتامین ها و مواد معدنی نقش کلیدی در تامین سلامت قلب، کنترل قند خون، مدیریت وزن و کاهش خطر بیماری های مزمن دارند و از ارکان اصلی یک رژیم غذایی متعادل و پایدار محسوب می شوند. این محصولات در اکثر نقاط کشور کشت می شوند و اراضی زیادی به این فعالیت اختصاص دارند، از جمله اراضی اطراف شهرک های صنعتی، به همین دلیل امکان آلودگی این محصولات به مواد سمی افزایش پیدا می کند. یکی از سمی ترین آلاینده هایی که می تواند جذب گیاهان و حبوبات شود ترکیبات خانواده دی اکسین می باشد. دی اکسین ها از مهم ترین آلاینده های آلی پایدار (POPs) بوده و عمدتا به عنوان محصولات جانبی ناخواسته در برخی فرآیندهای صنعتی و احتراقی تولید می شوند. کلرو دی بنز و دی اکسین (CDDs) از جمله آلاینده های آلی پایدار با سمیت بالا است که می تواند از طریق فعالیت های صنعتی وارد محیط زیست شده و در محصولات کشاورزی تجمع یابد. در این مطالعه به ارزیابی ریسک سرطانی و غیر سرطانی مصرف لوبیای آلوده به کلرو دی بنزو دی اکسین در لوبیا چیتی کشت شده حوالی یک شهرک صنعتی پرداخته شده است. نتایج نشان می دهد مقادیر شاخص خطر (HQ) برای مصرف کنندگان کمتر از یک بوده و در محدوده مجاز قرار می گیرد. همچنین وجود این آلاینده در حبوبات ریسک سرطان زایی بالایی داشته و در محدوده با پتانسیل خطر قرار می گیرد و می بایست نظارت بیشتری برای پایش و کنترل انتشار این آلاینده در صنایع صورت بگیرد.

کلیدواژه ها:

کلرو دی بنز و دی اکسین (CDDs) ، آلاینده های آلی پایدار ، ارزیابی ریسک سلامت ، ریسک سرطان زایی ، ریسک غیر سرطان زایی ، لوبیا چیتی