کاربردهای زئولیت ها و نانوزئولیت ها در مهندسی کشاورزی و صنایع غذایی

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 18

فایل این مقاله در 19 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

AGRICULTURE10_045

تاریخ نمایه سازی: 4 مهر 1405

چکیده مقاله:

رشد روزافزون تقاضای جهانی برای امنیت غذایی و محدودیت منابع طبیعی توجه فزاینده ای را به سوی مواد معدنی عملکردی مانند زئولیت ها جلب کرده است. چارچوب آلومینوسیلیکاتی متخلخل و ظرفیت تبادل کاتیونی (CEC) بالای زئولیت ها، آنها را برای اصلاح خاک، افزایش کارایی مصرف کود و آب، کنترل آلاینده ها و کاربرد در بسته بندی فعال مواد غذایی مناسب می سازد. نانوزئولیت ها به دلیل دارا بودن سطح ویژه بیشتر و تراکم بالاتر سایت های تبادلی این عملکردها را در دوزهای کمتر و با پاسخ دهی سریع تر تقویت می کنند. این مقاله مروری با تکیه بر منابع علمی منتخب، شواهد کاربرد زئولیت و نانوزئولیت را در محورهای گوناگون از جمله اصلاح خاک و تغذیه گیاه، رهش کنترل شده کود و آفت کش، حذف فلزات سنگین و تصفیه پساب، خوراک دام و جذب مایکوتوکسین ها و صنایع غذایی و بسته بندی فعال گردآوری و تحلیل کرده است. یافته ها نشان می دهد افزودن زئولیت، به ویژه کلینوپتیلولیت، موجب افزایش ظرفیت تبادل کاتیونی و نگهداری آب در خاک، کاهش آبشویی نیتروژن و پتاسیم، و در نتیجه افزایش کارایی مصرف کود می شود. در شرایط مزرعه این اثرات بهبود رشد و افزایش عملکرد محصولاتی مانند برنج، ذرت و سیب زمینی را در پی دارد. ساختارهای میکرو و مزو متخلخل زئولیت به عنوان حامل های موثر عناصر غذایی و آفت کش ها عمل کرده و رهش کند و هدفمند را ممکن می سازند. در خاک های آلوده نیز با تبادل کاتیونی و تنظیم pH، زیست فراهمی فلزات سمی مانند سرب و کادمیم را کاهش می دهند. در مدیریت پساب زئولیت ها یون های سمی را به طور گزینشی جذب کرده و بستر مناسبی برای جذب و رهاسازی آمونیوم فراهم می آورند. در تغذیه دام گونه هایی چون HSCAS و کلینوپتیلولیت با جذب آفلاتوکسین ها موجب بهبود سلامت و عملکرد دام می شوند. در صنایع غذایی و بسته بندی زئولیت ها به عنوان جاذب اتیلن و رطوبت و حامل عوامل ضدمیکروبی مانند نقره زئولیت ماندگاری محصولات تازه مانند میوه، ماهی و لبنیات را افزایش می دهند. در مجموع زئولیت و نانوزئولیت پلتفرمی چندمنظوره برای کشاورزی پایدار و صنایع غذایی ایمن تر فراهم می کنند؛ بهبود بهره وری نهاده ها، تثبیت آلاینده ها و افزایش ماندگاری از نتایج اصلی آن است. مسیر آینده شامل استانداردسازی اندازه و دوز ذرات، پایش ایمنی مهاجرت یون های فلزی و انجام آزمایش های میدانی و صنعتی در مقیاس واقعی است.

نویسندگان

شیما عسگرزاده

دانشگاه استانبول، آیدین دپارتمان مهندسی غذا، استانبول، ترکیه