مدل سازی بهینه سازی مصرف آب در فضاهای سبز شهری با بهره گیری از سامانه های آبیاری هوشمند

با توجه به افزایش روزافزون جمعیت شهری و محدودیت منابع، بهینه سازی مصرف آب در فضاهای سبز شهری امری حیاتی است. این پژوهش به مدل سازی و ارائه راهکاری برای بهینه سازی مصرف آب در فضاهای سبز شهری با اتکا بر سامانه های آبیاری هوشمند می پردازد. در این مدل سازی پارامترهایی نظیر نیاز آبی گیاه، شرایط اقلیمی (دما، رطوبت، بارندگی)، ویژگی های خاک (ظرفیت نگهداری آب بافت) و همچنین قابلیت های سامانه های آبیاری هوشمند (سنسورهای رطوبت خاک، ایستگاه های هواشناسی محلی، الگوریتم های کنترلی) در نظر گرفته شده اند. هدف اصلی توسعه یک مدل پیش بینی کننده و کنترلی است که بتواند با حداقل مصرف آب حداکثر شادابی و سلامت پوشش گیاهی را تضمین کند. داده های مورد نیاز از یک پارک منتخب شهری جمع آوری شده و مدل با استفاده از روش های شبیه سازی و بهینه سازی مانند الگوریتم ژنتیک کالیبره و اعتبار سنجی گردید. نتایج نشان داد که استفاده از سامانه آبیاری هوشمند می تواند منجر به کاهش قابل توجه مصرف آب تا ۳۰ درصد در مقایسه با روش های سنتی و در عین حال، حفظ یا بهبود کیفیت فضاهای سبز گردد.

کلیدواژه ها:

آبیاری هوشمند ، بهینه سازی مصرف آب ، فضاهای سبز شهری ، مدیریت پایدار آب ، اقلیم شهری