ارزیابی ریسک و کاهش نانوپلاستیک ها در زنجیره غذایی

آلودگی با میکروپلاستیک ها و نانوپلاستیک ها به عنوان یکی از چالش های نوظهور و جدی برای سلامت انسان و محیط زیست شناخته می شود. این ذرات با ابعاد کمتر از ۵ میلی متر (میکروپلاستیک) و کمتر از ۱۰۰ نانومتر (نانوپلاستیک) از مسیرهای مختلفی مانند آب، خاک و هوا وارد زنجیره غذایی می شوند. مطالعات متعدد حضور این ذرات را در محصولات غذایی نظیر نمک، شکر، عسل، آب بطری شده، غذاهای دریایی و حتی شیر مادر تایید کرده اند. نانوپلاستیک ها به دلیل اندازه بسیار کوچک، توانایی عبور از سدهای بیولوژیکی بدن از جمله سد خونی مغزی و جفت را دارند و می توانند باعث ایجاد استرس اکسیداتیو، التهاب، اختلالات هورمونی و آسیب های ژنتیکی شوند. این مقاله مروری با هدف بررسی منابع، ورود، روش های شناسایی، مکانیسم های سمیت و ارزیابی ریسک نانو آلاینده های پلاستیکی در صنایع غذایی انجام شده است. همچنین استراتژی های کاهش آلودگی شامل روش های فیزیکی، شیمیایی و زیستی مورد بحث قرار گرفته و نقش ابزارهای محاسباتی مدرن در پیش بینی سمیت و رفتار این ذرات بررسی شده است.

کلیدواژه ها:

نانوپلاستیک ، میکروپلاستیک ، ایمنی مواد غذایی ، ارزیابی ریسک