توکسین بایندرها کنترل سموم قارچی در تغذیه طیور

سموم قارچی یا مایکوتوکسین ها از مهم ترین اجزاء خوراک طیور محسوب می شوند که به صورت متابولیت های ثانویه سمی توسط قارچ هایی نظیر آسپرژیلوس، فوزاریوم و پنی سیلیوم تولید شده و به طور گسترده مواد اولیه جیره را آلوده می کنند. حضور این سموم، حتی در غلظت های پایین و تحت بالینی، می تواند موجب کاهش رشد، افت ضریب تبدیل غذایی، تضعیف سیستم ایمنی، افزایش حساسیت به بیماری ها، کاهش کیفیت لاشه و تخم مرغ و بروز خسارات اقتصادی قابل توجه در صنعت طیور شود. از آنجا که حذف کامل مایکوتوکسین ها از زنجیره تولید خوراک عملا امکان پذیر نیست، استفاده از راهکارهای تغذیه ای موثر برای کاهش اثرات زیان بار آن ها ضرورت دارد. توکسین بایندرها به عنوان یکی از رایج ترین و کاربردی ترین افزودنی های خوراک با مکانیسم هایی مانند جذب فیزیکی، پیوند شیمیایی یا تخریب زیستی نقش مهمی در کاهش دسترسی زیستی مایکوتوکسین ها در دستگاه گوارش طیور ایفا می کنند. این مقاله با هدف بررسی جامع انواع توکسین بایندرهای مورد استفاده در تغذیه طیور آن ها را بر اساس منشا و مکانیسم اثر به سه گروه اصلی جاذب های معدنی، جاذب های آلی و جاذب های آنزیمی یا بیولوژیکی طبقه بندی می کند. همچنین شواهد علمی موجود در خصوص کارایی، مزایا و محدودیت های هر یک از این گروه ها بر مایکوتوکسین های مختلف مورد مقایسه و تحلیل قرار گرفته است. نتایج این مطالعه نشان می دهد که هیچ توکسین بایندری به تنهایی قادر به کنترل کامل همه مایکوتوکسین ها نیست و استفاده از فرمولاسیون های ترکیبی با مکانیسم های مکمل، موثرترین راهبرد برای مدیریت آلودگی های هم زمان مایکوتوکسی نی در خوراک طیور محسوب می شود. این یافته ها می تواند به متخصصان تغذیه و فعالان صنعت طیور در انتخاب آگاهانه تر توکسین بایندرها و بهبود سلامت و عملکرد گله ها کمک کند.

کلیدواژه ها:

مایکوتوکسین ها ، توکسین بایندرها ، تغذیه طیور ، سموم قارچی ، جاذب های معدنی و آلی