ارزیابی ریسک و پاتولوژی کاربرد ضدعفونی کننده ها در صنعت طیور

صنعت طیور مدرن برای تضمین امنیت غذایی و سلامت گله وابستگی غیر قابل انکاری به پروتکل های پاکسازی و ضدعفونی دارد. هدف اولیه استفاده از بیوسایدها کاهش بار میکروبی پاتوژن های زئونوتیک و اقتصادی نظیر سالمونلا و اشریشیا کلی از سطح پوسته تخم مرغ های نطفه دار و محیط های پرورشی است. با این حال مرز باریکی میان اثربخشی ضدمیکروبی و سمیت سلولی برای میزبان وجود دارد. مطالعات اخیر نشان داده اند که نفوذ ترکیبات ضدعفونی کننده به داخل تخم به ویژه در روش های تهاجمی (یا شرایط نامناسب محیطی)، منجر به ناهنجاری های اسکلتی احشایی و مرگ ومیر جنینی می شود. علاوه بر سمیت مستقیم، استفاده گسترده و گاه نامناسب از این مواد فشار انتخابی لازم برای ظهور سویه های باکتریایی مقاوم و تشکیل بیوفیلم های غیرقابل نفوذ را فراهم کرده است که پدیده همزمانی مقاومت آنتی بیوتیکی را نیز تشدید می کند. این مقاله مروری با تحلیل عمیق مکانیسم های سمیت، مقایسه روش های کاربردی و بررسی پیامدهای مقاومت میکروبی به معرفی جایگزین های ایمن تر نظیر باکتریوفاژها و ترکیبات فیتوژنیک می پردازد تا چشم اندازی روشن برای پایداری صنعت ترسیم نماید.

کلیدواژه ها:

ضدعفونی کننده ، سمیت جنینی ، تراتواژنیسیتی ، مقاومت میکروبی ، جوجه کشی