مطالعه تاثیر تنوع گونه های گیاهی در پارک ها و فضاهای سبز بر بهبود کیفیت هوا، کاهش دمای شهری و افزایش پایداری اکوسیستم شهری

گسترش شهرنشینی، افزایش ساخت و ساز، رشد تردد وسایل نقلیه، کاهش سطوح نفوذپذیر و محدود شدن فضاهای طبیعی موجب شده است شهرها با مسائلی مانند آلودگی هوا، افزایش دمای محیط، کاهش کیفیت زیست شهری و تضعیف پایداری اکوسیستم شهری روبه رو شوند. در این میان پارک ها و فضاهای سبز شهری تنها عناصر زیباساز شهر نیستند، بلکه بخشی مهم از زیرساخت های زیستی و حفاظتی شهر به شمار می آیند. یکی از عوامل تعیین کننده در کارایی این فضاها، تنوع گونه های گیاهی است. هر چه ترکیب گیاهی پارک ها از نظر درختان، درختچه ها، پوشش های علفی، گیاهان بومی، گیاهان مقاوم و گونه های چند منظوره غنی تر باشد توان آنها در جذب آلاینده ها، تولید اکسیژن، کاهش گرد و غبار، ایجاد سایه، کاهش دمای سطحی، افزایش رطوبت نسبی، کنترل روان آب، حمایت از پرندگان و حشرات مفید و ارتقای پایداری زیست محیطی بیشتر خواهد بود. این مقاله با رویکرد مروری، نقش تنوع گونه های گیاهی را در سه محور اصلی شامل بهبود کیفیت هوا، کاهش دمای شهری و افزایش پایداری اکوسیستم شهری بررسی می کند. نتایج نشان می دهد که مدیریت علمی تنوع گیاهی در فضاهای سبز می تواند یکی از ابزارهای مهم شهرداری ها برای کاهش آثار منفی شهرنشینی و حرکت به سوی شهر سالم، تاب آور و زیست پذیر باشد.

کلیدواژه ها:

تنوع گیاهی ، فضای سبز شهری ، کیفیت هوا ، دمای شهری ، پایداری اکوسیستم شهری ، شهرداری