بررسی و مقایسه عملکرد گونه های درختی و درختچه ای مقاوم به خشکی برای استفاده در فضای سبز شهری و کاهش مصرف آب در شهرداری

گسترش شهرنشینی کاهش منابع آب و تشدید دوره های خشکسالی مدیریت فضای سبز شهری را با چالش های جدی روبه رو ساخته است. مصرف بالای آب در آبیاری گونه های نامتناسب با اقلیم فشار مضاعفی بر منابع آب شهری وارد می کند و ضرورت بازنگری در انتخاب گونه های گیاهی را دو چندان می سازد. هدف این مقاله بررسی و مقایسه عملکرد گونه های درختی و درختچه ای مقاوم به خشکی و تحلیل نقش آنها در کاهش مصرف آب در فضای سبز شهری است. پژوهش حاضر به روش مروری و تحلیل نظام مند مطالعات انجام شده در حوزه گیاهان مقاوم به تنش آبی، مدیریت فضای سبز و برنامه ریزی شهری انجام شده است. یافته ها نشان می دهد گونه هایی که دارای سامانه ریشه ای عمیق، سطح برگ کوچکتر، سازگاری فیزیولوژیک با کم آبی و توان تحمل تنش حرارتی هستند ضمن حفظ کارکردهای زیست محیطی به میزان قابل توجهی نیاز آبی کمتری دارند. نتایج بیانگر آن است که جایگزینی تدریجی گونه های پرمصرف با گونه های مقاوم همراه با اصلاح الگوی آبیاری، می تواند به کاهش پایدار مصرف آب و افزایش تاب آوری شهری منجر شود. این پژوهش بر ضرورت تدوین الگوی بومی انتخاب گونه های گیاهی برای شهرداری ها تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

گونه های درختی ، درختچه ای مقاوم به خشکی ، فضای سبز شهری ، کاهش مصرف آب