مروری بر برآورد رطوبت سطحی خاک از طریق سنجش از دور

رطوبت سطحی خاک یکی از مهمترین متغیرهای موثر در فرآیندهای هیدرولوژیکی کشاورزی و مدیریت منابع آب است. محدودیتهای روش های میدانی باعث شده است که سنجش از دور به عنوان رویکردی کارآمد برای پایش این متغیر مورد توجه قرار گیرد. در این پژوهش مطالعات داخلی و خارجی مرتبط با برآورد رطوبت خاک با استفاده از داده های اپتیکی، حرارتی، راداری و رویکردهای تلفیقی مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که داده های اپتیکی و حرارتی از پوشش مکانی گسترده برخوردارند اما تحت تاثیر شرایط جوی و پوشش گیاهی قرار می گیرند. در مقابل داده های راداری به دلیل حساسیت بیشتر به ویژگیهای فیزیکی خاک ارتباط مستقیم تری با رطوبت خاک دارند هرچند از عوامل سطحی نیز تاثیر می پذیرند، همچنین تلفیق داده های چند منبعی موجب بهبود دقت و قابلیت اطمینان برآوردها شده است. روند مطالعات اخیر نشان دهنده حرکت به سوی توسعه محصولات با وضوح بالاتر و استفاده از رویکردهای تلفیقی است. با این وجود چالش هایی مانند ناهمگنی پوشش گیاهی، تغییرات زبری سطح و محدودیت داده های مرجع همچنان وجود دارد بنابراین توسعه روش های تلفیقی می تواند نقش مهمی در ارتقای دقت برآورد رطوبت خاک و کاربردهای مدیریتی آن ایفا کند.

کلیدواژه ها:

رطوبت سطحی ، خاک ، سنجش از دور ، داده های راداری ، داده های اپتیکی ، داده های حرارتی ، تلفیق داده ها