ارزیابی کارایی روش های روند یابی هیدرولوژیکی سیل

روند یابی سیل کاربرد فراوانی در مسائل مربوط به پیش بینی سیل، طراحی مخازن، سامان دهی رودخانه، محاسبه ارتفاع سیل بندها، دیواره های موازی رودخانه و غیره دارد. با وجود تکنیک های روند یابی و داشتن هیدروگراف سیل یک نقطه می توان ارتفاع سیل مورد نظر را در هر نقطه از مسیر رودخانه تعیین کرد. بهینه یابی پارامترهای روش های روند یابی هیدرولوژیکی در افزایش دقت برآورد هیدروگراف خروجی سیل و همچنین محاسبه ناحیه اوج هیدروگراف سیل در کارهای مهندسی از جایگاه ویژه ای برخوردار است. در این تحقیق به منظور انتخاب مناسب ترین روش روند یابی هیدرولوژیکی، روش های ماسکینگام، کانوکس و آتکین اصلاح شده و مناسب ترین ضرایب هر مدل، تعداد ۲۶ سیل در بازه حرمله بامدژ در بخشی از رودخانه ها انتخاب شد. روش های کانوکس گرافیکی، ماسکینگام (لوپ) و آتکین به ترتیب دارای بیشترین دقت بودند. مقایسه خطاها نشان داد که در روش های مختلف روند یابی تفاوت چشمگیری در انتخاب دبی مبنا وجود ندارد ولی با این حال دبی متوسط و دبی ۵۰ درصد دبی پیک (نصف دبی پیک) به عنوان دبی مبنا اولویت استفاده دارند.

کلیدواژه ها:

روند یابی ، سیل ، ضریب کارایی ، روش ماسکینگام ، روش کانوکس ، روش آتکین