نقش شایستگی های مدیریتی در تحقق حکمرانی مطلوب سلامت: ارائه مدل ساختاری تاثیر بر کیفیت خدمات درمانی، بهره وری سازمانی و ماندگاری کارکنان با میانجی گری تاب آوری سازمانی

هدف این پژوهش طراحی و آزمون مدل ساختاری شایستگی های مدیریتی مدیران بیمارستان های دولتی و بررسی تاثیر آن بر کیفیت خدمات درمانی، بهره وری سازمانی و ماندگاری کارکنان با نقش میانجی تاب آوری سازمانی است. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی–پیمایشی است. جامعه آماری شامل پزشکان، پرستاران، کارکنان اداری و کارکنان خدماتی بیمارستان های دولتی شهر تهران بوده و نمونه آماری بر اساس فرمول کوکران و روش نمونه گیری طبقه ای، ۳۶۰ نفر تعیین شد. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه استاندارد محقق ساخته مبتنی بر ادبیات نظری و مطالعات پیشین بوده است. روایی ابزار از طریق روایی محتوا و سازه و پایایی آن از طریق آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی تایید شد. تحلیل داده ها با استفاده از مدل سازی معادلات ساختاری و نرم افزار SmartPLS انجام شد. نتایج نشان داد شایستگی مدیریتی اثر مثبت و معناداری بر کیفیت خدمات درمانی β=(۰.۶۱)، بهره وری سازمانی (β=۰.۵۸)، ماندگاری کارکنان β=(۰.۵۴) و تاب آوری سازمانی β=(۰.۶۳) دارد. همچنین تاب آوری سازمانی نقش میانجی معناداری در تقویت عملکرد سازمانی ایفا می کند. یافته ها نشان می دهد بیمارستان هایی که دارای مدیران حرفه ای، آشنا با مبانی منابع انسانی، مدیریت بیمارستانی و رفتار سازمانی هستند، از سطح بالاتری از رضایت شغلی کارکنان، کیفیت خدمات درمانی و ثبات نیروی انسانی برخوردارند.

کلیدواژه ها:

حکمرانی مطلوب سلامت ، شایستگی مدیریتی ، تاب آوری سازمانی ، کیفیت خدمات درمانی ، ماندگاری نیروی انسانی