حکمرانی زمینه گرای فضای مجازی مبتنی بر الگوی معماری فضیلت بر اساس اندیشه سیاسی-تربیتی امامین انقلاب

ظهور فضای مجازی به عنوان یک «زیست جهان وجودی نوین»، ناکارآمدی مدل های حکمرانی متعارف را در مواجهه با بحران های اخلاقی و معنایی آن آشکار ساخته است. هدف این پژوهش، مفهوم پردازی «حکمرانی زمینه گرا» برای فضای مجازی مبتنی بر الگوی «معماری فضیلت» و بر اساس اندیشه سیاسی-تربیتی امامین انقلاب اسلامی است. با استفاده از تحلیل مضمون برای استخراج مبانی و استدلال عملی برای طراحی مدل، یافته ها نشان می دهد که عبور از دوگانه ابزارگرایی و ذات گرایی، مستلزم اتخاذ «پارادایم زمینه گرایی تربیتی» است. بر این اساس، فضای مجازی دارای ماهیتی سیال است که جهت گیری آن توسط «اتمسفر ولایی» حاکم تعیین می شود. در نهایت، مدلی سه لایه مبانی، اصول، سازوکارها ارائه می شود که در آن دولت اسلامی از نقش منفعل «تنظیم گر» به «معمار فعال زمینه» از طریق پیاده سازی «معماری فضیلت» تغییر وضعیت می دهد. راهبرد عملیاتی این مدل، عبور از توصیه اخلاقی کاربرمحور به تعبیه فضایل در لایه فنی است، به گونه ای که از طریق طراحی حساس به ارزش و الگوریتم های فضیلت محور، انتخاب خوب آسان و انتخاب بد پرهزینه گردد.

کلیدواژه ها:

حکمرانی زمینه گرا ، معماری فضیلت ، فضای مجازی ، اندیشه سیاسی-تربیتی امامین انقلاب ، طراحی حساس به ارزش ، الگوریتم فضیلت محور