حکمرانی جهانی شهید آیت الله سید ابراهیم رئیسی(ره) در سازمان ها و جوامع بین المللی

این پژوهش با تمرکز بر دو مولفه کلیدی «دیپلماسی عزتمند» و «سیاست خارجی متوازن» انجام شده است. روش پژوهش کیفی و مبتنی بر تحلیل گفتمان و تحلیل محتوای اسناد و مدارک رسمی دولت سیزدهم (۱۴۰۰-۱۴۰۳) همراه با پیاده سازی محتوای سخنرانی و گفتگوهای شفاهی و خبری در عرصه جهانی بود. یافته ها نشان می دهد که الگوی حکمرانی جهانی شهید رئیسی ترکیبی از مولفه های فکری-اعتقادی (نگاه اسلامی-انقلابی و عدالت محوری)، راهبردی (اولویت بندی همسایگان، گسترش روابط با آسیا، مدیریت رابطه با غرب، تقویت محور مقاومت) و عملیاتی (تضمین محوری در مذاکرات، مقاومت فعال، تحریم زدایی، گفتمان سازی آفریننده در سازمان های بین المللی) بود. دستاوردهای این الگو در عرصه حکمرانی جهانی شامل عضویت در سازمان همکاری شانگهای و گروه بریکس، عادی سازی روابط با عربستان سعودی و پیشبرد چندجانبه گرایی در نظم بین الملل و سازمان های جهانی بود که تا قبل از این دولت سابقه اجرایی نداشت. با این حال، آسیب شناسی نشان می دهد که عدم توازن بین روابط سیاسی و غیرسیاسی در جوامع بین المللی، عدم توازن بین اهداف داخلی و خارجی، و محدودیت های اقتصادی ناشی از تحریم ها در عرصه جهانی از جمله چالش های جدی این الگو بود. نتیجه گیری کلی این است که الگوی حکمرانی جهانی شهید رئیسی در بازتعریف گفتمان ایران در سازمان ها و جوامع بین المللی و گسترش افق های ژئوپلیتیکی موفق بود، اما برای تثبیت جایگاه ایران در نظم جهانی و تبدیل روابط سیاسی به منافع اقتصادی پایدار در سازمان های بین المللی، نیازمند بازنگری ساختاری در نهادهای حکمرانی جهانی دولت های آینده است.

کلیدواژه ها:

حکمرانی ، دیپلماسی ، سازمان های جهانی ، شهید رئیسی