از اعتماد اجتماعی تا توسعه انسانی: بررسی نقش میانجی حکمرانی خوب

هدف این پژوهش، بررسی نقش میانجی گر شاخص های حکمرانی خوب در ارتباط بین اعتماد اجتماعی و توسعه انسانی در ۶۳ کشور جهان طی دوره ۵ ساله (۲۰۲۲-۲۰۱۷) است. با استفاده از مدل سازی معادلات ساختاری به روش حداقل مربعات جزئی (PLS-SEM) و آزمون بوت استرپ یافته های تحقیق نشان می دهد که اعتماد اجتماعی هم به صورت مستقیم (β=۰.۱۱۸, p>۰.۰۵) و هم به صورت غیرمستقیم از طریق حکمرانی خوب (β=۰.۴۹۳, p<۰.۰۰۱) بر توسعه انسانی تاثیر می گذارد. جالب آنکه اثر مستقیم اعتماد بر توسعه انسانی پس از ورود متغیر میانجی به مدل، از ۰٫۶۱۱ به ۰٫۱۱۸ کاهش یافته و غیرمعنادار می شود که حاکی از میانجی گری کامل (Full Mediation) حکمرانی خوب است. به عبارت دیگر، اعتماد اجتماعی تنها در صورتی به ارتقای توسعه انسانی منجر می شود که از کانال نهادهای کارآمد و حکمرانی خوب عبور کند. مدل ساختاری توانسته است ۶۲٫۸ درصد از تغییرات توسعه انسانی را تبیین کند که نشان از برازش مطلوب مدل دارد. این یافته دلالت های سیاستی مهمی برای تقویت سرمایه اجتماعی و نهادهای حکمرانی در راستای توسعه انسانی دارد.

کلیدواژه ها:

اعتماد اجتماعی ، حکمرانی خوب ، توسعه انسانی ، میانجی گری