تحلیلی بر نقش مسئولیت پذیری در دانشگاه به عنوان عاملی جهت تبدیل شدن به سازمان متعالی

هدف این پژوهش بررسی ابعاد مسئولیت پذیری در دانشگاه اسلامی و نقش آن در جهت ایجاد یک سازمان متعالی می باشد. روش انجام پژوهش توصیفی-تحلیلی و از نوع مطالعه و تحلیل اسنادی و کتابخانه ای بوده است. یافته ها: از آنچه در متن مقاله مورد اشاره قرار گرفت، بر می آید که در مورد مسئولیت انسان جوانب و ابعاد مختلف و دیدگاه های متفاوتی مطرح شده است. دیدگاه اول انواع مسئولیت ها را مسئولیت فردی و مسئولیت اجتماعی معرفی می نماید. دیدگاه دوم مسئولیت کیفری و مسئولیت اخلاقی را مورد تاکید قرار می دهد و دیدگاه سوم که رنگ و بوی دینی و اسلامی دارد مسئولیت در برابر خدا، مسئولیت در برابر خود و مسئولیت در برابر دیگران را یادآور می شود. در این پژوهش با بررسی مطالعه موردی یکی از دانشگاه های کشور با وظایف و مسئولیت های جاری دانشگاه ها آشنا شده و اقداماتی که در جهت تقویت مسئولیت پذیری و تبدیل شدن به یک سازمان متعالی در دانشگاه اسلامی باید صورت گیرد بیان گردید. نتیجه گیری: یکی از مشخصه های اصلی یک سازمان متعالی مسئولیت پذیری است. دانشگاه اسلامی اگر در صدد است تا به یک سازمان متعالی مبدل شود باید حس مسئولیت پذیری را تقویت نموده و آن را در ابعاد مختلف ازجمله: مسئولیت فردی و مسئولیت اجتماعی و یا به تعبیری مسئولیت در برابر خدا، مسئولیت در برابر خود و مسئولیت در برابر دیگران جزو ارزش ها و اعتقادات یکایک افراد و سطوح باشد و محقق شدن این امر در بلند مدت و با فرهنگ سازی و نهادینه نمودن ارزش های اسلامی در دانشگاه ها میسر می باشد.

کلیدواژه ها:

مسئولیت ، مسئولیت پذیری ، دانشگاه اسلامی ، سازمان متعالی