حکمرانی از طریق شاخص ها: رهنمودهایی از هدایت حکمرانی توسط گزارش جهانی شادکامی

رژیم های فراملی سنجش عملکرد، نقش مهم و اثرگذاری در هدایت و جهت بخشی به کنش های حکمرانی در کشورها ایفا می کنند. یکی از مهم ترین انواع این رژیم ها، شاخص های بین المللی هستند که با مقایسه و رتبه بندی کشورها، از طریق ایجاد فشارهای شناختی و رسانه ای، تاثیرات قابل توجهی بر انگیزه ها و تصمیمات سیاست گذاران، سیاست های ملی و افکار عمومی بر جای می گذارند. این پژوهش با هدف بررسی سازوکارهای اثرگذاری یکی از نمونه های رژیم های فراملی سنجش عملکرد، یعنی شاخص شادکامی، بر نظام حکمرانی ایران انجام شده است. پژوهش حاضر از نظر هدف، بنیادی و از نظر روش شناسی، کیفی است. برای تحلیل سازوکارهای اثرگذاری این شاخص بر نظام حکمرانی، از روش ردیابی فرایند استفاده شده است. جامعه آماری پژوهش نیز شامل تمامی اسناد مکتوب و الکترونیکی، مصاحبه ها و کنش های ثبت شده فعالان سیاسی، اجتماعی و رسانه ای بوده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که طرح این شاخص توانسته است کنش های حکمرانی در ایران را تحت تاثیر قرار دهد، نظام حکمرانی را به واکنش و اقدام وادارد و در اولویت ها و اقدامات آن جهت گیری ایجاد کند. مطرح شدن این شاخص فراملی، در حوزه هایی چون فضای رسانه ای، دستور کار احزاب، واکنش مسئولان دولتی، تقسیم کار میان دستگاه های ملی، تولید داده ها و آمار مرتبط، و نیز جهت دهی به افکار عمومی، موجب تغییراتی در رفتار حکمرانی کشور شده است. بر این اساس، این پژوهش بر ضرورت بهره گیری از راهبردهای مواجهه آگاهانه و رویکردهای آینده نگرانه در برابر رژیم های حکمرانی سنجی تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

رژیم های سنجش ، حکمرانی سنجی ، شاخص شادکامی ، حکمرانی ، خط مشی گذاری ، جمهوری اسلامی ایران