بررسی رابطه هوش هیجانی، تاب آوری و تنظیم هیجان با رضایت زناشویی زوجین

رضایت زناشویی یکی از مهم ترین شاخص های سلامت خانواده و پایداری روابط زوجین است که تحت تاثیر عوامل روان شناختی متعددی قرار دارد. در سال های اخیر، هوش هیجانی، تاب آوری و تنظیم هیجان به عنوان سه مولفه اساسی در بهبود کیفیت روابط بین فردی و ارتقای رضایت از زندگی مشترک مورد توجه پژوهشگران قرار گرفته اند. افراد دارای هوش هیجانی بالاتر، در شناسایی، درک و مدیریت هیجان های خود و همسرشان موفق تر عمل می کنند و با بهره گیری از تاب آوری و راهبردهای موثر تنظیم هیجان، توانایی بیشتری در مواجهه با تنش ها و تعارض های زناشویی دارند. هدف از این مقاله، بررسی رابطه هوش هیجانی، تاب آوری و تنظیم هیجان با رضایت زناشویی زوجین بر اساس شواهد و یافته های پژوهش های پیشین است. در این مقاله با مرور و تحلیل مطالعات داخلی و خارجی، نقش هر یک از این متغیرها در ارتقای کیفیت روابط زناشویی و تبیین رضایت زوجین مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج مطالعات نشان می دهد که هوش هیجانی، تاب آوری و تنظیم هیجان از مهم ترین عوامل روان شناختی مرتبط با رضایت زناشویی هستند و تقویت این توانمندی ها می تواند به بهبود تعاملات زوجین، مدیریت تعارض ها، افزایش صمیمیت و پایداری زندگی مشترک منجر شود. بر این اساس، توجه به آموزش و ارتقای این مهارت ها در برنامه های مشاوره، زوج درمانی و آموزش خانواده می تواند نقش موثری در پیشگیری از تعارضات زناشویی و ارتقای سلامت خانواده ایفا کند.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، تاب آوری ، تنظیم هیجان ، رضایت زناشویی ، زوجین