حریم خصوصی و داده های شخصی در مسئولیت مدنی و نقض اطلاعات کاربران، انتشار تصاویر و اطلاعات در فضای مجازی و جبران خسارت معنوی

حریم خصوصی و حمایت از داده های شخصی به عنوان یکی از مهم ترین جلوه های حقوق شخصیت در عصر فناوری اطلاعات با گسترش شبکه های اجتماعی و فضای مجازی با چالش های نوینی مواجه شده است. انتشار بدون مجوز تصاویر اطلاعات شخصی و داده های کاربران در بسترهای دیجیتال می تواند موجب نقض حریم خصوصی افراد و ورود خسارات مادی و به ویژه معنوی به آنان شود. این پژوهش با روش توصیفی-تحلیلی و باهدف بررسی مبانی مسئولیت مدنی در نقض حریم خصوصی و داده های شخصی در فضای مجازی می پردازد. پرسش اصلی پژوهش آن است که در نظام حقوقی ایران با وجود خلاهای تقنینی در حوزه حمایت از داده های شخصی تا چه اندازه می توان با اتکا به قواعد عام مسئولیت مدنی، اصول فقهی و نهاد جبران خسارت معنوی از حقوق اشخاص در برابر نقض حریم خصوصی در فضای مجازی حمایت کرد؟ یافته های پژوهش نشان می دهد که هر چند قانون گذاری صریح و جامع در زمینه حمایت از داده های شخصی در حقوق ایران محدود است، اما با اتکا به قواعد عام مسئولیت مدنی اصولی مانند لاضرر، حرمت، هتک حیثیت اشخاص و مقررات مربوط به جبران خسارت معنوی امکان مطالبه خسارت ناشی از انتشار غیر مجاز تصاویر و اطلاعات کاربران وجود دارد. در نتیجه توسعه رویه قضایی و تقویت چارچوب های تقنینی در حوزه حمایت از داده های شخصی می تواند نقش مهمی در تضمین امنیت اطلاعاتی و صیانت از حریم خصوصی افراد در فضای مجازی ایفا کند.

کلیدواژه ها:

حریم خصوصی ، داده های شخصی ، مسئولیت مدنی ، فضای مجازی ، نقض اطلاعات کاربران ، خسارت معنوی