اثربخشی مشاوره شغلی مبتنی بر نظریه یادگیری اجتماعی کرامبولتز بر کاهش بی تصمیمی شغلی دانش آموزان هنرستانهای شهر تهران

بی تصمیمی شغلی، یکی از چالش های پیش روی دانش آموزان است که زندگی و آینده شغلی آنان تحت سیطره آن است. این پژوهش با هدف بررسی بی تصمیمی شغلی و با روش همبستگی در بین دانش آموزان هنرستانی شهر تهران و با حجم نمونه ۳۰ نفر انجام شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۷ انجام گرفت. در مرحله اول اطلاعات با استفاده از پرسشنامه بی تصمیمی شغلی اسیپو و همکاران (۱۹۷۶) جمع آوری گردید که تجزیه و تحلیل داده ها این مرحله نشان داد میانگین بی تصمیمی شغلی در بین دانش آموزان (۴۹/۷۴) است. در ادامه روش مشاوره شغلی کرامبولتز به عنوان راه حلی برای کاهش مشکل بی تصمیمی شغلی دانش آموزان در نظر گرفته شد و دانش آموزان به مدت هشت جلسه یک ساعته در معرض مداخله این مشاوره قرار گرفتند. در پایان این مرحله مجددا پرسشنامه بی تصمیمی شغلی اسیپو در بین دانش آموزان توزیع گردید که میانگین بی تصمیمی شغلی به (۳۶/۳۴) کاهش یافت همچنین برای معنی داری بودن تاثیر مداخله از آزمون T همبسته استفاده شد. به لحاظ آماری مقدار آزمون (T۱۰/۸۸) و سطح معنی داری (۰/۰۰۰=sig) بود. بدین معنی که تفاوت معنی داری بین میانگین نمرات مرحله اول و دوم در سطح ۹۹ درصد وجود دارد که نشان می دهد مداخله مشاوره شغلی کرامبولتز تاثیر مثبتی بر کاهش بی تصمیمی شغلی در بین دانش آموزان داشته است.

کلیدواژه ها:

بی تصمیمی شغلی ، مشاوره شغلی کرامبولتز ، دانش آموزان