بررسی تاثیر رابطه والد - فرزند بر اضطراب کنکور دانش آموزان متوسطه دوره دوم شهر شهریار

هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر ارتباط والدفرزند بر اضطراب کنکور در دانش آموزان دوره دوم متوسطه بود. جامعه آماری این پژوهش شامل ۲۱۸۷ دانش آموز دوره دوم متوسطه شهر شهریار بود که با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای ۳۲۷ دانش آموز به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. برای جمع آوری داده ها از مقیاس ارتباط والدفرزند (Fine et al., ۱۹۸۳) [PCRS] و مقیاس چند بعدی اضطراب امتحان ۲۰۲۱ (MTAS) (Von der Embse, Putwain, & Francis) استفاده شد. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS ۲۷ مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج ضریب همبستگی پیرسون نشان داد که بین دو متغیر رابطه پدر فرزند و رابطه مادر فرزند با اضطراب کنکور رابطه منفی و معنی داری وجود دارد. بهبود کیفیت رابطه با والدین با کاهش اضطراب کنکور در دانش آموزان همراه است. نتایج تحلیل رگرسیون چند متغیره نشان داد که متغیر رابطه پدر فرزند با بتای ۰/۴۰۳ و متغیر رابطه مادر فرزند با بتای ۰/۲۴۶ از واریانس متغیر اضطراب کنکور را پیش بینی کردند. نتایج پژوهش نشان دهنده آن است که رابطه با والدین از متغیرهای پیش بین کننده اضطراب امتحان کنکور محسوب می شود که رابطه ای معکوس با آن دارند. بدین معنا که ارتقای کیفیت روابط خانوادگی با کاهش سطح اضطراب کنکور در دانش آموزان همراه است. این نتایج نشان می دهد که مداخلات کاهش اضطراب کنکور باید ضمن توجه به محیط آموزشی به نقش های متفاوت هر یک از والدین نیز توجه کنند.

کلیدواژه ها:

رابطه والد فرزند ، اضطراب کنکور ، دانش آموزان