تحلیل مولفه های اثرگذار و چالش های ساختاری نظام ارزشیابی کیفی - توصیفی در دوره ابتدایی

نظام آموزشی کشور ما در دهه های اخیر با درک کاستی های الگوهای سنتی گذار به سمت الگوهای نوین سنجش را در دستور کار قرار داده است. ارزشیابی کیفی - توصیفی به عنوان یکی از کلیدی ترین نوآوری های آموزشی در دوره ابتدایی با هدف حذف استرس نمره و تمرکز بر عمق یادگیری طراحی شده است. پژوهش حاضر با هدف واکاوی همه جانبه عوامل پیشران و شناسایی چالش های ساختاری و نهادی که مانع از تحقق کامل اهداف این طرح شده اند تدوین گردیده است. این مطالعه با رویکرد تحلیلی - توصیفی و با بهره گیری از تکنیک اسنادکاوی انجام شده است. در این راستا متغیرهای مداخله گر در پنج سطح روانی، آموزشی، مدیریتی، فرآیندی و فردی از میان گزارش های ملی، آیین نامه های اجرایی و پیشینه های پژوهشی استخراج و مورد تحلیل محتوا قرار گرفتند. یافته های پژوهش نشان می دهد که ارزشیابی توصیفی علی رغم ارتقای خلاقیت و عزت نفس دانش آموزان در مرحله اجرا با شکاف عملیاتی روبروست؛ تحلیل داده ها حاکی از آن است که عواملی نظیر نگرش سنتی والدین، تراکم بیش از حد کلاس های درس بالای ۳۰ نفر، فقدان زیرساخت های آزمایشگاهی و ابهام در مهارت های کیفی نظیر پوشه کار از مهم ترین موانع اثر بخشی طرح هستند. همچنین ناهماهنگی میان محتوای کتب درسی و شیوه های سنجش منجر به نوعی دوگانگی در فرآیند یاددهی – یادگیری شده است.

کلیدواژه ها:

اصلاحات ساختاری ، ارزشیابی کیفی - توصیفی ، بازخورد ، فرآیندی ، موانع نهادی ، یادگیری عمیق