بازسازی فضای مسکونی با رویکرد استفاده از شاخه های پایداری فضا

از گذشته تا کنون تغییرات فضایی در محیط های مسکونی در جهت بازسازی و ارتقای کیفیت با در نظر گرفتن مولفه های پایداری مورد بحث بوده است. در این مقاله به بررسی مولفه های شاخص بازسازی فضاهای مسکونی با تمرکز بر معیارهای پایداری پرداخته می شود. در ادامه این مقاله با هدف ارتقای کیفیت زندگی ساکنین با رویکردی تحلیلی-کاربردی به بررسی شاخص های مختلف پایداری شامل پایداری زیست محیطی، اجتماعی، اقتصادی، کالبدی و طراحی فضایی، فرهنگی و فناورانه در طراحی داخلی و مولفه های فضاهای موجود به بازسازی فضاهای مسکونی می پردازیم. روش تحقیق مبتنی بر تحلیل نمونه های موردی و بررسی معیارهای طراحی پایدار مانند بهره وری انرژی، استفاده از مصالح بازیافتی، بهینه سازی نور طبیعی و تقویت پایداری در تعاملات اجتماعی و همساز با بافت در بناهای بازسازی شده است. هدف اصلی بدست آوردن الگوهایی است که در فضایی مبتنی بر احیای هویت فضایی و فرهنگ فضا و پاسخگویی به نیازهای انسان ها مبتنی بر مقتضیات زمانی می باشد. نتایج نشان می دهد که بازسازی با رویکرد پایداری نه تنها موجب کاهش اثرات زیست محیطی می شود بلکه به خلق فضاهایی با هویت، انعطاف پذیری و آسایش بیشتر برای ساکنین منجر می گردد. از نتایج این مقاله اهمیت تلفیق اصول پایداری با مولفه های فضایی در فرآیند بازسازی تاکید دارد و در این باب راهکارهایی برای تحقق این موضوع ارائه می شود.

کلیدواژه ها:

بازسازی ، فضاهای مسکونی ، شاخص های پایداری ، هویت فضا