نقش تجارب نامطلوب کودکی و سبکهای دلبستگی در پیش بینی مشکلات هیجانی و کیفیت رابطه زناشویی در زوجین متاهل

تجارب نامطلوب کودکی و سبک های دلبستگی ناایمن از عوامل مهم موثر بر مشکلات هیجانی و کیفیت روابط زناشویی هستند اما مطالعات اندکی نقش هم زمان این متغیرها را در زنان متاهل ایرانی بررسی کرده اند. پژوهش حاضر با هدف تعیین نقش تجارب نامطلوب کودکی و سبک های دلبستگی در پیش بینی مشکلات هیجانی و رضایت زناشویی و بررسی نقش میانجی مشکلات هیجانی انجام شد. روش این مطالعه توصیفی همبستگی و مقطعی بر روی ۳۶۸ زن متاهل ساکن شهرهای یاسوج، گچساران و دهدشت استان کهگیلویه و بویراحمد با روش نمونه گیری در دسترس اجرا گردید. ابزارها شامل پرسشنامه ترومای دوران کودکی CTQ، مقیاس سبک دلبستگی کولینز و رید (RAAS)، مقیاس دشواری در تنظیم هیجان (DERS) و پرسشنامه رضایت زناشویی انریچ بود. داده ها با همبستگی پیرسون، رگرسیون سلسله مراتبی و مدل یابی معادلات ساختاری تحلیل شد. نتایج نشان داد تجارب نامطلوب کودکی با مشکلات هیجانی همبستگی مثبت و با رضایت زناشویی همبستگی منفی داشت. دلبستگی اضطرابی قوی ترین پیش بینی کننده مشکلات هیجانی (=۰/۳۱، P<۰/۰۰۱) و کاهش رضایت زناشویی (B=-۰/۲۴، P=۰/۰۰۱) بود. مدل نهایی ۳۲ درصد از واریانس مشکلات هیجانی و ۳۲ درصد از واریانس رضایت زناشویی را تبیین کرد. مشکلات هیجانی نقش میانجی جزئی معناداری داشت. اثر غیرمستقیم تجارب نامطلوب کودکی ۰/۱۶ و دلبستگی اضطرابی ۰/۱۹ بود. یافته ها بر ضرورت توجه هم زمان به آسیب های کودکی، سبک های دلبستگی و تنظیم هیجان در مداخلات درمانی زنان متاهل تاکید دارد و طراحی برنامه های غربالگری و مداخلات مبتنی بر دلبستگی را پیشنهاد می کند.

کلیدواژه ها:

تجارب نامطلوب ، کودکی ، سبکهای دلبستگی ، مشکلات هیجانی ، رضایت زناشویی ، زنان متاهل