جرم علیه فرهنگ نگاهی به تخریب فرهنگی در ایران از منظر جرایم دولتی

میراث فرهنگی معنوی مهم ترین منبع هویت و فرهنگ یک جامعه بوده که پاسداری از آنها از تکالیف اصلی دولتها به شمار می رود. تخریب این میراث می تواند هویت فرهنگی را مخدوش و انسجام هنجاری را در جامعه از بین ببرد. این میراث به طور مستقیم با حقوق فرهنگی افراد مرتبط بوده که نقض آنها در راستای اجرای سیاست های هدفمند حکومتی می تواند مصداقی از خشونت ساختاری و قابل طرح در چارچوب جرایم دولتی باشد. این مقاله با روش توصیفی تحلیلی پس از طرح الگوهای تخریب میراث فرهنگی معنوی در ایران و تحلیل بستر ایدئولوژیک آن به بررسی این فرایند از منظر نظریه خشونت ساختاری و سپس ارتباط آن با جرایم دولتی می پردازد.

کلیدواژه ها:

میراث فرهنگی معنوی ، خشونت ساختاری ، خشونت فرهنگی ، جرایم دولتی