تحلیل و تاکید نقش اعتماد و فرهنگ مشارکت مردمی در ظرفیت سازی دولت

این پژوهش با هدف بررسی و تبیین نقش سرمایه اجتماعی (شامل اعتماد عمومی، فرهنگ مشارکت و شبکه های اجتماعی) به عنوان عامل کلیدی در موفقیت و پایداری ظرفیت سازی نهادی در حکمرانی مشارکتی انجام شده است. در دهه های اخیر، توجه فزاینده ای به مشارکت شهروندان در فرآیندهای تصمیم گیری معطوف شده است، اما بسیاری از ابتکارات مشارکتی به دلیل ضعف در زیرساخت های اجتماعی شکست می خورند. این مقاله استدلال می کند که بدون سطح کافی از اعتماد متقابل و فرهنگ مدنی فعال، اقدامات ساختاری برای مشارکت، کارایی لازم را نخواهند داشت. روش تحقیق، از نوع آمیخته اکتشافی خواهد بود؛ در بخش کیفی، تمرکز بر مصاحبه های عمیق با فعالان مدنی و دانشگاهیان پیرامون نحوه شکل گیری و اثرگذاری "اعتماد اجتماعی" در بستر تعاملات با نهادهای دولتی است. در بخش کمی، از ابزار دلفی برای اعتبارسنجی مدل پیشنهادی استفاده می شود، با تمرکز بر سنجش همبستگی شاخص هایی مانند «اعتماد به دولت»، «آگاهی عمومی» و «عضویت در انجمن ها» با «پاسخگویی نهادی». نتایج این پژوهش می تواند چارچوبی نظری و کاربردی برای سیاست گذاران جهت سرمایه گذاری بر زیرساخت های اجتماعی ارائه دهد تا اطمینان حاصل شود که فرآیندهای حکمرانی نه تنها فراگیر، بلکه پایدار و پاسخگو هستند.

کلیدواژه ها:

سرمایه اجتماعی ، فرهنگ مشارکت ، اعتماد عمومی ، ظرفیت سازی ، حکمرانی مشارکتی