تاثیر استفاده از هوش مصنوعی در لجستیک بر کارایی لجستیک با نقش میانجی ثبات زنجیره تامین
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 11
فایل این مقاله در 14 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
HMODIR10_309
تاریخ نمایه سازی: 22 شهریور 1405
چکیده مقاله:
در سال های اخیر، گسترش فناوری های هوش مصنوعی موجب تحول در مدیریت زنجیره تامین و عملیات لجستیکی شده است. شرکت های فعال در صنعت حمل ونقل و خدمات پستی برای افزایش سرعت، دقت و کیفیت خدمات، به بهره گیری از فناوری های هوشمند و تقویت پایداری زنجیره تامین نیازمند هستند. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر هوش مصنوعی بر کارایی لجستیک با نقش میانجی ثبات زنجیره تامین در شرکت تیپاکس اکسپرس پارس انجام شد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش اجرا توصیفی-همبستگی است. جامعه آماری شامل کارکنان شرکت تیپاکس اکسپرس پارس بوده و داده ها از طریق پرسشنامه استاندارد گردآوری شدند. برای آزمون فرضیه ها و بررسی روابط میان متغیرها از مدل سازی معادلات ساختاری با رویکرد حداقل مربعات جزئی (PLS-SEM) استفاده شد. نتایج تحلیل داده ها نشان داد که هوش مصنوعی تاثیر مثبت و معناداری بر ثبات زنجیره تامین دارد و همچنین به طور مستقیم موجب بهبود کارایی لجستیک می شود. علاوه بر این، ثبات زنجیره تامین نیز تاثیر مثبت و معناداری بر کارایی لجستیک دارد و نقش میانجی آن در رابطه بین هوش مصنوعی و کارایی لجستیک تایید شد. این یافته ها نشان می دهد که بهره گیری از فناوری های هوش مصنوعی از طریق افزایش قابلیت پیش بینی، کاهش اختلالات، بهبود هماهنگی و ارتقای پایداری زنجیره تامین، زمینه افزایش بهره وری و کارایی عملیات لجستیکی را فراهم می کند. بر اساس نتایج پژوهش، استقرار سامانه های مبتنی بر هوش مصنوعی و توسعه زیرساخت های هوشمند مدیریت زنجیره تامین می تواند به ارتقای ثبات زنجیره تامین، بهبود عملکرد لجستیکی و افزایش مزیت رقابتی شرکت های فعال در صنعت حمل ونقل و توزیع مرسولات منجر شود. ازاین رو، به مدیران شرکت تیپاکس اکسپرس پارس پیشنهاد می شود با سرمایه گذاری در سامانه های هوشمند پایش ریسک، پیش بینی تقاضا، بهینه سازی مسیر و ارزیابی تامین کنندگان، زمینه ارتقای کارایی لجستیک و افزایش کیفیت خدمات را فراهم آورند
کلیدواژه ها:
نویسندگان
فاطمه قربانی اصل
دانش آموخته کارشناسی ارشد مدیریت، دانشکده مدیریت، دانشگاه آزاد واحد علوم تحقیقات، تهران، ایران
علیرضا پیرحیاتی
استادیار گروه مدیریت بازرگانی، دانشکده مدیریت، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب، تهران، ایران