بر راهبردهای اقلیمی و ارائه الگوی پایدار هاب نوآوری معماری و ساخت با تاکید بهینه سازی مصرف انرژی (نمونه موردی پارک علم و فناوری پردیس)

EFE توسعه زیرساخت های کلان پژوهشی و فناوری نظیر هاب های نوآوری نیازمند اتخاذ رویکردهای جامع زیست محیطی برای به حداقل رساندن ردپای کربن و بهینه سازی مصرف انرژی است. این پژوهش با هدف طراحی یک الگوی پایدار برای هاب نوآوری معماری و ساخت در پارک علم و فناوری پردیس به بررسی تلفیق راهبردهای اقلیمی معماری سنتی ایران با سیستم های نوین مدیریت استراتژیک می پردازد. روش پژوهش در این مطالعه رویکردی آمیخته (کمی کیفی) و مبتنی بر مدل سازی استراتژیک است. برای ارزیابی همه جانبه از ابزارهای تحلیلی ماتریس ارزیابی عوامل داخلی (IFE)، ماتریس ارزیابی عوامل خارجی (EFE) و ماتریس سوات (SWOT) استفاده شده و استراتژی های استخراج شده با بهره گیری از ماتریس برنامه ریزی استراتژیک کمی (QSPM) اولویت بندی شده اند. در نهایت الگوی عملیاتی در قالب کارت امتیازی متوازن (BSC) تدوین گردید. یافته های مستخرج از جداول ۱ تا ۴ نشان می دهد که ادغام عناصر ایستای اقلیمی (نظیر حیاط مرکزی، گودال باغچه و بادگیرهای هوشمند) با زیرساخت های هوش مصنوعی سبز (Green AI) می تواند بالاترین امتیاز جذابیت استراتژیک را در تقلیل مصرف انرژی به دست آورد همچنین تحلیل ها اثبات می کنند که کالبد فیزیکی هاب نوآوری تنها زمانی به بالاترین راندمان اکولوژیک دست می یابد که با سیستم های مدیریت دانش زیست محیطی (EKM) و رویکردهای مدیریت منابع انسانی سبز (GHRM) پشتیبانی شود. نتیجه گیری حاکی از آن است که الگوی پیشنهادی با همسوسازی معماری بیوکلیماتیک و پایش های هوشمند مدلی تاب آور و پایدار برای پارک های فناوری خاورمیانه ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

هاب نوآوری ، معماری اقلیمی ، مدیریت منابع انسانی سبز (GHRM) ، ماتریس برنامه ریزی استراتژیک کمی (QSPM) ، هوش مصنوعی سبز ، پارک علم و فناوری پردیس