نقش هوش مصنوعی در آموزش و یادگیری: مزایا و معایب

این پژوهش با هدف شناسایی ابعاد کاربردی هوش مصنوعی در نظام آموزشی و تبیین چالش های اخلاقی و علمی مرتبط با پیاده سازی این فناوری در محیط های یادگیری انجام شده است. این مطالعه درصدد پاسخ به این پرسش است که هوش مصنوعی چه کاربردهایی در آموزش دارد و با چه چالش هایی روبرو است. این پژوهش از نظر هدف، توصیفی و از نظر ماهیت، کتابخانه ای است. جامعه ی پژوهش شامل تمامی اسناد، مدارک، کتب، مقالات و پایان نامه های مرتبط با موضوع هوش مصنوعی در آموزش می باشد که از طریق تحلیل محتوای منابع موجود مورد بررسی قرار گرفته اند. یافته ها حاکی از آن است که ادغام هوش مصنوعی در آموزش، فرصت های بی سابقه ای نظیر شخصی سازی مسیر یادگیری، ارائه بازخوردهای فوری و ارتقای بهره وری مدرسین را فراهم آورده و منجر به تغییر پارادایم آموزشی از «آموزش همگانی» به «یادگیری تطبیقی» شده است. با این وجود، این فناوری چالش های بنیادینی را در زمینه اعتبار علمی و اخلاقی پدید آورده است. در نهایت، نتایج نشان می دهد که اگرچه هوش مصنوعی پتانسیل بالایی در ارتقای کارایی و کیفیت نظام آموزشی دارد، اما بهره گیری بهینه از آن مستلزم مدیریت هوشمندانه، ایجاد زیرساخت های لازم، فرهنگ سازی و تدوین چارچوب های اخلاقی و قانونی است. به منظور پیشگیری از پیامدهای منفی همچون کاهش کیفیت تعاملات انسانی، تاکید بر شفافیت، پاسخگویی و رعایت اصول اخلاقی در استفاده از این فناوری ضرورتی انکارناپذیر است. در نهایت، ضرورت دارد با تدوین سیاست های عدالت محور و ارتقای سواد دیجیتال معلمان، هوش مصنوعی از جایگاه یک «داور نهایی» به یک «ابزار کمک تصمیم گیر» در فرآیند آموزش تبدیل گردد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، آموزش ، یادگیری ، چالش ، مزایا